«دحو الارض» مطابق با بیست و پنجم ماه ذیالقعده، روزی است که خداوند با نظر به کره زمین، به جهان خاکی حیات بخشید، از این روز، بخشهایی از کره زمین که سراسر از آب بود شروع به خشک شدن کرد تا کم کم به شکل یک چهارم خشکیهای امروزی درآمد.
آیتالله میرزا جواد ملکی تبریزی در کتاب شریف المراقبات در خصوص اعمال ماه ذیالقعده به نقل از روایات، مواردی را در خصوص اعمال این ماه سفارش کرده است.