مرحوم علامه حسن زاده آملی
۱۷ آذر ۱۴۰۴
امام(ع) کسی است که دلها را نور هدایت میبخشد
شیعه، پیامبر، قرآن و بزرگان بر «امام» تأکید کردهاند؛ امام، نوربخش جانها و معصوم است. اعراض از امام(ع) یعنی بازماندن از صراط مستقیم؛ همانند جمعیتی بیفرمانده که پراکنده و سرگشته میشود و در نهایت دشمن بر آنها مسلط میگردد.
۲۱ شهریور ۱۴۰۴
درس اخلاق | عزیز من انسان حیوان ناطق نیست
کمال واقعی انسان زمانی آشکار میشود که خویش را نه با ظاهر و صفات جسمانی، بلکه با معیارهای الهی و عدل الهی سنجیده باشد. تنها ناطق بودن یا راه رفتن بر دو پا و سخن گفتن انسانیت را کامل نمیکند، بلکه وزن حقیقی انسانیت در محک الهی و میزان رفتار و کردار در قیامت روشن میشود.
۴ مرداد ۱۴۰۴
علامه حسنزاده آملی: أبد در پیش داریم، خودت را فراموش نکن
ای شاهکار خلقت، خودت را فراموش نکن؛ این وجود گرانقدر، صُنع بینظیر خداست. اگر خدا را از یاد ببری، از خودت هم غافل میمانی و این آغاز سقوط است. پس مراقب باش، هر چیز را پیش از پذیرفتن بو بکش: حرف، رفیق، سفره، امضا؛ این خانه صاحب دارد.
