باورهای ذهنی زوجین، گاه نقش تعیینکنندهای در کیفیت زندگی زناشویی دارند. پژوهشها نشان میدهند باورهایی مانند «تغییرناپذیری همسر»، «انتظار ذهنخوانی» و «مخرب بودن مخالفت» نهتنها صمیمیت را کاهش میدهد، بلکه احتمال اختلاف و طلاق را افزایش میدهد. کارشناسان معتقدند آگاهی و اصلاح این باورها میتواند کلید روابط پایدار و رضایتبخش باشد.
پرهیز از فرزندآوری راهحل تعارضهای زوجین نیست و حتی میتواند تنشها را افزایش دهد، بهویژه زمانی که یکی از طرفین خواهان فرزند و دیگری مردد یا مخالف باشد. تصمیمگیری درباره فرزندآوری باید با مشورت تخصصی، شناخت دقیق شرایط و بهدور از ترس یا انفعال انجام شود. در بسیاری موارد، حضور فرزند—در کنار مدیریت صحیح مشکلات—میتواند به تحکیم رابطه و کاهش احتمال جدایی کمک کند.