شیعیان بر این باورند که امام علی(ع) تنها انسانی است که در خانه کعبه چشم به جهان گشود؛ اعتقادی که با وجود طرح شبهات درباره سند و فضای تاریخی عصر جاهلیت، همچنان بر پایه نقلهای متعدد و تصریح برخی عالمان بزرگ اسلامی استوار مانده است.
شکافته شدن دیوار کعبه برای تولد امیرالمؤمنین علی(ع)، تنها یک رویداد تاریخی نیست، بلکه نشانهای روشن از انتخاب الهی و پیوند ولایت با مرکز توحید است؛ واقعهای که جایگاه رفیع امام علی(ع) را در منظومه امامت و هدایت الهی تبیین میکند.
نخستین نگاه به کعبه، پایان یک انتظار و آغاز یک راه است؛ راهی که هر زائر، بهویژه عمرهگزاران دانشجو، آن را فرصتی برای بازگشت به خود و وصل شدن به سرچشمه نور میدانند.
در آیات متعددی قرآن به کرویبودن زمین اشاره شده است؛همچنین روبهقبله ایستادن در نماز، با مسطحبودن زمین ملازمهای ندارد و با کرویبودن زمین نیز سازگار است.
به گفتهی کارشناسان دینی، تشبیه کعبه به بتها مغالطهای ظاهربینانه است؛ چراکه سنگ کعبه، نماد توحید و بندگی خدای یگانه است، نه پرستش مخلوق.
تغییر قبله در نیمه ماه رجب یا شعبان سال دوم هجرت اتفاق افتاد؛ زمانی که پیامبر در بنی سلمه بن عوف نماز میخواند، وحی شد به سوی کعبه نماز بخواند و پیامبر دو رکعت باقیمانده را به آنسوی خواند.
حضرت امیرالمؤمنین علیه السّلام بر استمرار حضور مؤمنان در خانه خدا تأکید میکند، چرا که خالی ماندن آن نشانهای از غفلت عمومی از وظایف دینی و بیاعتنایی به عهد توحیدی است.
پرده (کسوه) کعبه مقدس از پارچه ابریشمی سیاه بافته شده با نخهای طلای خالص و نقره گلدوزی میشود. این فرآیند ماهها طول میکشد و مراحل دقیقی را طی میکند تا «مقدسترین و گرانبهاترین جامه»، خلق شود. در اینجا نگاهی به فرآیند تولید پرده(کسوه) کعبه خواهیم داشت.
پیامبر معراج رمزآلود باشکوه و ملکوتی خود را از این یکی (قبله) آغاز کرد و از آن یک به دروازههای عرش الهی صعود کرد و فرزند او نیز که منتقم خون همه شهدای راه حق است می آید تا انتقام خون زکریا تا حسین را از مسجدالحرام آغاز کند.
به قدری طعم این طواف در ذائقه جانم شیرین بود که شلوغی و ازدحام جمعیت را حتی برای یک لحظه احساس نکردم. گویی دور کعبه همان خط مقدم جبهه جنگ است. چنان مجذوب اسامی آن نامآوران از یاد رفته شده بودم؛ که به هر طرف سر میچرخاندم، مست دیدار سیمایشان میشدم.