خیمهگاه کربلا نهتنها میدان مصیبت و شهادت، بلکه جایگاه عشق و رضایت به مقدرات الهی است؛ جایی که امام حسین(ع) در اوج بلا، تسلیم و رضا را به عالیترین شکل به نمایش گذاشت.
یکی از شگفتیهای عاشورا، توانایی امام حسین (ع) در هدایت حتی دلهایی بود که ظاهراً در جبهه دشمن قرار داشتند. دو برادر در لشکر دشمن با ندای «هل من ناصر ینصرنی» امام که در گودال قتلگاه بود، به اسلام پیوستند و به شهادت رسیدند.
مقام شکر از مقامات پرارزشی است که سالکان اندکی به آن دست مییابند؛ اما سیدالشهدا(ع) در اوج مقام شکر در گودال قتلگاه میفرمایند: «خدایا به قضای تو خوشنود و راضیم، بر آزمایش و بلایت صابرم، در برابر فرمانهایت تسلیم هستم، برای من معبودی جز تو وجود ندارد».
هر آنچه امام حسین علیهالسلام در این دعا از توحید سخن گفته است، جزء به جزء، همان تعابیر در گودی قتلگاه به اجابت رسید و خداوند آنها را محقق ساخت.