بزرگ‌ترین عامل عاقبت به خیری تان را بشناسید

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، حجت‌الاسلام والمسلمین مهدی یعقوبی گیلانی، کارشناس مذهبی و مدیر موسسه منبر آسمانی اظهار داشت: در کتاب اصول کافى‏ روایاتى تحت عنوان «باب المُعارین» به چشم مى‏‌خورند «مُعار» به کسانى گفته مى‏‌شود که ایمانشان عاریه‌‏اى است و در لحظه مرگ آن را رها کرده‌اند و از دست مى‏‌دهند و بدون ایمان از دنیا مى‏‌روند. به درستى که بنده‌‏اى هست که صبح مى‏‌کند و مؤمن است و شام مى‏‌کند و کافر است و صبح مى‏‌کند و کافر است و شام مى‌‏کند و مؤمن است.

در قرآن کریم مى‏‌خوانیم: افرادى بعد از ایمان آوردن، کافر مى‌‏شوند: «آمنوا ثمّ کَفَروا» و در قرآن کریم و فقه اسلامى بحث ارتداد مطرح شده و معناى آن هم، برگشت از ایمان و گراییدن به کفر است.

به گزارش باشگاه خبرنگاران، حجت‌الاسلام والمسلمین یعقوبی گیلانی درمورد بدعاقبتی گفت: یکى از نمونه‌‏هاى بدعاقبتى که در قرآن کریم، حدود پانزده مرتبه به آن اشاره شده، آن جاست که ابلیس به ‏آدم سجده نکرد؛ با آنکه به فرموده حضرت علی علیه السلام، شیطان شش هزار سال عبادت کرد که معلوم نیست مراد سال‌هاى دنیایى (۳۶۵ روز) است یا سال‌هاى اخروى که هر روزش مساوى با پنجاه هزار سال است. چنان‌که قرآن مى‏‌فرمایند: یک روز قیامت مساوى با پنجاه هزارسال است.

عبرت از زبیر 

این کارشناس مذهبی مطرح کرد: «زبیر» یکى از رجال برجسته اسلام بود. او در یارى پیامبر صلى الله علیه و آله و جهاد فى سبیل اللّه سهمى به سزا داشت. در یکى از جنگ‏‌ها شمشیرش شکست، پیامبر صلى الله علیه و آله بلافاصله چوبى را برداشت و به دو طرف آن دست کشید، با عنایت خداوند متعال تبدیل به شمشیرى شد و آن را به زبیر سپرد. زبیر، این وسیله را در راه اسلام پیش برد و در زمینه اهداف رسالت، رشادت‌‏ها به خرج داد.

مى‌‏گویند بهترین دفاع کنندگان از اسلام چهار نفر بودند: حضرت على بن ابى طالب علیه‌السلام، زبیر بن العوام، ابودجانه انصارى، سلمان فارسى.

زبیر یکى از چند نفرى بود که بعد از وفات پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله، دعوت امیرمؤمنان حضرت علی علیه السلام را براى دفاع از حق، بدون قید و شرط قبول کرد.

زبیر از چهار نفرى بود که حضرت على علیه السلام پس از وفات نبى اکرم صلى الله علیه و آله در دفاع از حق، نفر پنجمى براى آن نیافت، سه نفر دیگر سلمان و ابوذر و مقداد بودند.

حجت‌الاسلام والمسلمین یعقوبی گیلانی ادامه داد: زبیر در روز شورا، حق خود را به امام على علیه السلام واگذار کرد و خودش هم مصمّم بود با امام علیه السلام بیعت کند. او از افرادى بود که دختر پیامبر بزرگ اسلام سلام الله علیها وصیت کردند، باید از افرادى باشد که در مراسم تشییع من شرکت کند!

حضرت على علیه السلام در نامه‌‏اى به اصحابشان نوشتند: زبیر یکى از شجاع‏‌ترین افراد امّت است. اما با آن همه کرامت وفضیلت، با آن همه شجاعت و رشادت زحماتى که در راه اسلام و خاندان پیامبر اکرم (ص) کشید، در پایان کار دچار جاه‏‌طلبى شد و این مسئله او را از مدار حق خارج کرد و به دشمنى با بهترین خلق خداوند متعال واداشت.

این کارشناس مذهبی ادامه داد: او عاقبت، با فریب معاویه و تشویق عایشه به گمراه کردن مردم بصره و سایر شهر‌ها برخاست و چندین هزار نفر را علیه امیرمؤمنان علیه السلام که مى‌‏رفتند فرهنگ اصیل اسلام را پس از مدت‌‏ها به مسیر اصلى برگردانند، تحریک کرد.

مدتى، آن امام بزرگوار علیه السلام را در میدان جنگ «جمل» به دفع دشمن گرفتار کرد و زبیر در میدان جنگ جمل خون هزاران بیگناه را به هدر داد و مزاحمت سختى‏ براى دولت حق به وجود آورد و بدون این که از این آشوب کمترین بهره مادى و دنیایى ببرد؛ در بیابانى به دست مردى به قتل رسید و آن چنان به سوء عاقبت گرفتار شد که در کتب اسلامى از او به عنوان فردى از پیشوایان ضلالت و کفر نامبرده مى‏‌شود.

حجت‌الاسلام والمسلمین یعقوبی گیلانی افزود: شیطان با آن عظمتش و عبادتش عاقبت بخیر نشد، دیگر چه برسد به من و شما با این عبادات و نیات دست و پا شکسته. خیلی باید مراقب باشیم تا مثل شیطان زمین نخوریم که اگر زمین خوردیم یک عمر اعمالمان از بین می‌رود و روز قیامت شرمنده خواهیم شد.

این کارشناس مذهبی یادآور شد: در یک قاعده کلی، بزرگ‌ترین عامل عاقبت به خیری هر انسانی این است که ضعف‌های خود را جبران کند و جلوی گناهان را در زندگی خویش بگیرد چرا که اصلی‌ترین عامل بدبختی و عاقبت به شرّی گناهان هستند. به این جهت، در قرآن کریم اصلی‌ترین عامل عاقبت به خیری را تقوا می‌دانند.