روایت نجات در برزخ با شاد کردن دلِ مؤمن

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، برخی مفاهیم اسلامی در عین سادگی، حامل عمیق‌ترین آثار وجودی‌اند. «ادخال سرور به قلب مؤمن» از همین جنس است. عملی کوچک در ظاهر، اما بزرگ در ترازوی معنا و سرنوشت.

مرحوم آیت‌الله سید عبدالله فاطمی‌نیا(ره) با نگاهی تربیتی و دقیق، این حقیقت را از سطح کارهای بزرگ و پرهزینه پایین می‌آورد و آن را به متن زندگی روزمره می‌کشاند. این عالم دینی توضیح می‌داد: «ادخال سرور به قلوب مؤمنین» شاد کردن دل مؤمنین، یکی از موجبات روشنی در برزخ می‌شود. سرور به قلب مؤمن این نیست که برای کسی خانه بخریم، یک پیراهن بخر، یک خودنویس یا خودکار، یک کتاب بخر. اگر هیچ کدام از این‌ها نبود، با یک تلفن کسی را شاد کن. اگر گرفتار است، گره را برایش باز کن. طبق روایتی از مولایمان امام صادق(ع) در برزخ وقتی رحمت پروردگار شامل حال می‌شود، ندایی با صورتی خوش می‌گوید «من آن شادی بودم که در دل برادر مؤمنت وارد کردی» گاهی این شادی سرنوشت را عوض می‌کند.

قرآن کریم در توصیف جامعه ایمانی می‌فرماید: «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ» (سوره حجرات؛ آیه ۱۰) وقتی مؤمنان برادر یکدیگرند، شادی و اندوه نیز ماهیتی خانوادگی پیدا می‌کند. شاد کردن دل یک مؤمن، در حقیقت ترمیم پیوندی از پیکره واحد جامعه ایمانی است؛ اقدامی که آرامش فردی را به سلامت جمعی پیوند می‌زند.

در روایات نیز این معنا با صراحت آمده است. امام صادق(ع) می‌فرماید: «مَن سَرَّ مُؤمِنًا فَقَد سَرَّنِي، وَمَن سَرَّنِي فَقَد سَرَّ رَسُولَ اللَّهِ؛ هر کس مؤمنی را شاد کند، مرا شاد کرده و هر کس مرا شاد کند، پیامبر خدا را شاد کرده است.» این زنجیره معنا نشان می‌دهد که یک لبخند، یک تماس، یا یک دلجویی ساده می‌تواند امتدادش تا قلب پیامبر(ص) برسد.

بیان تکان‌دهنده مرحوم فاطمی‌نیا درباره عالم برزخ، پرده از بُعدی کمتر دیده‌شده برمی‌دارد؛ جایی که اعمال ما، صورت دارند. قرآن می‌فرماید: «فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ» (سوره زلزال؛ آیه ۷) خیر، گم نمی‌شود، حتی اگر به اندازه ذره‌ای باشد. شادی‌ای که بی‌صدا وارد دل انسانی شده، در عالمی دیگر با چهره‌ای زیبا به استقبال انسان می‌آید و خود را معرفی می‌کند.

از منظر روان‌شناسی اجتماعی نیز این آموزه کاملاً قابل تأمل است. تحقیقات نشان می‌دهد اعمال کوچک همدلانه، بیش از کمک‌های مادی بزرگ، احساس تعلق، امنیت روانی و امید را در انسان فعال می‌کند. اسلام، قرن‌ها پیش، این حقیقت علمی را در قالب «ادخال سرور» به ما آموخته است.

شاید به همین دلیل است که گاهی یک تماس به‌موقع، یک شنیدن صادقانه، یا یک گره‌گشایی کوچک، مسیر زندگی انسان را تغییر می‌دهد.. چون دل انسانی روشن شده و این روشنایی، راه آینده را عوض کرده است.