کسی که تعداد نمازهای قضای خود را نمیداند، چه کند؟!
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، «نماز مهمترین عبادت است که اگر به صورت صحیح و با توجه انجام شود، روح انسان را پاکیزه و دل انسان را نورانی میکند و او را بر دوری از خلقیات ناپسند، قادر میسازد.
بنابر روایت ایکنا، نماز میتواند فرد و جامعه انسانی را به تدریج از همه آلودگیها پاک کند. سزاوار است نماز در اول وقت و با حضور قلب و به دور از ریا اقامه شود و نمازگزار در هر کلمه آن به یاد داشته باشد که با خداوند متعال سخن میگوید و بداند که چه میگوید.»
این عبارات مقدمه بخش «نماز» در «رساله نماز و روزه؛ مطابق با فتاوای مرجع عالیقدر آیتالله العظمی خامنهای» است.
کسی که نماز واجب یومیّه خود را عمداً یا از روی فراموشی یا به دلیل جهل در وقت معیّن آن نخوانده باشد یا بعد از وقت، متوجه بطلان نمازش شود، باید قضای آن را بخواند.
بر اساس مسئله ۶۲۹ «رساله نماز و روزه»:
«قضای نماز در صورتی واجب است که مکلف یقین به ترک یا باطل بودن آن داشته باشد؛ اما اگر شک یا گمان به ترک یا بطلان نمازی دارد، واجب نیست قضای آن را بخواند.»
طبق مسئله ۶۳۰ هم:
«اگر مکلف در تمام وقت نماز بیهوش باشد، قضای آن واجب نیست؛ گر اینکه بیهوشی به اختیار خودش بوده باشد که در این صورت بنا بر احتیاط واجب باید نماز را قضا کند.»
همچنین در مسئله ۶۳۹ اشاره شده است:
«کسی که تعداد نمازهای قضای خود را نمیداند، میتواند به مقداری که یقین دارد قضا شده، اکتفا کند.»
درباره شرایط مختلف ادای قضای نماز واجب مسائل بیشمار دیگری در «رساله نماز و روزه» به اختصار و ساده بیان شده است که برای اطلاع از آن میتوان به متن اصلی کتاب مراجعه کرد.
«رساله نماز و روزه»، مطابق با آخرین فتاوای مرجع عالیقدر، آیتالله العظمی خامنهای(مدظلهالعالی) در مسائل مربوط به ابواب فقهی نماز، روزه و اعتکاف در قالب ۱۰۰۹ مسئله شرعی تنظیم شده است.
از مهمترین ویژگیهای این رساله این است که علاوه بر سادهنویسی، برای تسهیل در فهم، برخی مسائل دشوار و اصطلاحات فقهی نیز در انتهای کتاب فصل مستقلی با عنوان اصطلاحنامه فقهی در نظر گرفته شده است.
ارسال دیدگاه
مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰