حدیث امام صادق(ع) در مورد لبیک خدا به بندگانش پس از ندای «الله» + شرح حدیث

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، هیچ کس “الله” نگفت که فی‌الحال “لبیک” نشنود؛ که الله گفتن عین لبیک شنیدن است. به قول مولوی: گفت آن الله تو لبیک ماست / و آن نیاز و درد و سوزت پیک ماست.

بنابر روایت دانشجو، امام صادق (علیه السلام) فرمودند: “مَا أَبْرَزَ عَبْدٌ یَدَهُ إِلَى اَللَّهِ اَلْعَزِیزِ اَلْجَبَّارِ إِلاَّ اِسْتَحْیَا اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ یَرُدَّهَا صِفْراً حَتَّى یَجْعَلَ فِیهَا مِنْ فَضْلِ رَحْمَتِهِ مَا یَشَاءُ فَإِذَا دَعَا أَحَدُکُمْ فَلاَ یَرُدَّ یَدَهُ حَتَّى یَمْسَحَ عَلَى وَجْهِهِ وَ رَأْسِهِ”.

هیچ بنده‌اى دست بدرگاه خداى عزیز جبار نگشاید جز اینکه خداى عز و جل شرم کند که آن را تهى بازگرداند تا اینکه از فضل رحمت خود در آن بنهد، پس هر گاه یکى از شماها دعا کرد دستش را برنگرداند مگر آن را به سر و روى خود بکشد.