ماسک شادی را بردار. بگذار فرزندت ببیند که میشود غمگین بود و ماند. میشود اشک ریخت و دست از دوستداشتن نکشید. امید از همینجایی شروع میشود که تو واقعی میشوی.
کودکان، به عنوان تقلیدگران طبیعی، هر آنچه والدین در استفاده از تلفن همراه انجام میدهند را با دقت تکرار میکنند؛ بنابراین، برای پرورش نسلی متعادل، والدین باید با محدود کردن مکانها و زمانهای مناسب استفاده، الگویی مسئولانه از اولویت خانواده بر دنیای دیجیتال بسازند.
در تعلیق بیامان میان جنگ تمامشده و آرامش شروع نشده با پرسشهای کودکان چه کنیم؟ پاسخ ساده، صادق و بدون جزئیات، همراه با تأکید بر امنیت...
کارشناس ارشد آموزش، با تأکید بر اهمیت سواد رسانهای کودکان در عصر دیجیتال، گفت که والدین مهمترین عامل تربیت رسانهای کودک هستند و ارتقای مهارتهای تحلیلی، انتقادی و اخلاقی کودکان در مواجهه با رسانهها، نیازمند آموزش مستمر والدین است.
ارتباط درست پدر با فرزند نوجوان، فراتر از محبت ساده، میتواند مسیر موفقیت تحصیلی، مسئولیتپذیری و رشد شخصیتی او را رقم بزند. این متن راهکارهایی عملی برای مدیریت هیجانات نوجوان، تقویت زیرساختهای شخصیتی و نقش مؤثر پدر در خانواده ارائه میکند.
کودکان و نوجوانان در روزهای سخت، با دیدن واکنش والدین درس زندگی میآموزند؛ والدین آگاه، حتی هنگام ابراز احساسات، نشان میدهند که میتوان در عین ترس، عملگرا و موثر بود و اوضاع را مدیریت کرد.
یک روانشناس بالینی گفت: مغز نوجوان به دلیل تکامل نیافتن بخش منطقی و فعال بودن بیشازحد سیستمهای هیجانی و ترس، در شرایط جنگ و مواجهه با اخبار تهدیدآمیز، آسیبپذیرتر از بزرگسالان است و اضطراب شدیدی را تجربه میکند و تمرینهایی مانند ضربان جنبش و تحرک بدنی،نفس کشیدن، برش خبر و جرعه ژورنال امید میتواند اضطراب آنان را کاهش دهد.
در تقابل میان تمدن اسلامی و غرب، مسأله تربیت نوجوان از حیاتیترین ابعاد مبارزه است. در حالی که برخی مشاورههای مدرن با رویکردی مادیگرا، سعی در ایزوله کردن کودکان از مفاهیم والای جهاد، شهادت و سختیهای سازنده دارند، منطق وحیانی بر پایه «فطرت توحیدی» و «الگوهای عاشورایی»، نوجوانی را پرورش میدهد که در تلاطمهای روزگار، تکیهگاهی محکم در توکل به خدا مییابد.
درحال حاضر نوع برخورد والدین با حوادث موجود میتواند تاثیر چشمگیری روی فرزندان داشته باشد.
یک کارشناس تربیتی با بیان اینکه والدین نقش مهمی در تربیت فرزندان دارند، گفت: هزار روز نخست زندگی، شامل دوران بارداری و دو سال اول تولد فرزندان از طلاییترین دوران تربیت آنها است.
تقریباً همهی والدین آرزو دارند فرزندشان سالها بعد هم با آنها در ارتباط بماند؛ برای دیدار و وقتگذرانی، برای گفتن موفقیتها و شکستها و برای گرفتن راهنمایی در بزنگاههای زندگی. این نزدیکیِ پایدار، برخلاف تصور رایج، اتفاقی یا صرفاً حاصل «خوششانسی» نیست، بلکه ریشه در سالهای اولیهی رشد کودک دارد.
گاهی والدین با چالشی مواجه میشوند که نمیدانند ریشهاش در کجاست: چرا فرزندشان به حرفهایشان گوش نمیدهد؟ چرا درخواستها و هشدارهایشان نادیده گرفته میشود؟ آیا این «نافرمانی» نشانه لجبازی کودک است یا مرحلهای طبیعی از رشد او؟ پاسخ به این پرسشها، نیازمند درک دقیقتری از روانشناسی کودک و نوجوان است.
پدر و مادر نقش مهمترین الگو برای فرزندان دارند. رفتار و مهارتهای آنان—از کنترل خشم تا همدلی، حل مسئله و اعتمادبهنفس—مستقیماً بر تربیت و شکلگیری شخصیت فرزندان تأثیرگذار است.
یک کارشناس مسائل تربیتی به بررسی مهمترین چالشهای تربیتی والدین در عصر حاضر پرداخته است. از رقابت نفسگیر با فضای مجازی تا راهکارهای بازگرداندن فرزندانی که مسیر را اشتباه رفتهاند.
محیطی که کودک در آن رشد میکند، میتواند پلی به سوی اعتمادبهنفس و استقلال یا عاملی برای وابستگی و تردید باشد. خانه، مدرسه و جامعه هرکدام سهمی مهم در شکلگیری شخصیت او دارند. اگر این فضاها امن، حمایتی و در عین حال فرصتساز باشند، کودک میآموزد روی پای خود بایستد و به تواناییهایش ایمان بیاورد.
طی روزهای اخیر اخبار مهمی از قلب اروپا مخابره شد؛ در جمهوری چک و آلمان، پرونده مسکوتمانده «ممنوعیت استفاده از شبکههای اجتماعی برای کودکان» بار دیگر روی میز سیاستمداران قرار گرفت و موجی از بحثهای داغ را برانگیخت. همین جرقه کافی بود تا نگاهی به نقشه جهان بیندازیم و ببینیم در چهار گوشه دنیا، دولتها چه تدبیری برای رویارویی با این غول دیجیتال اندیشیدهاند.
پرورش استقلال در فرزند باید از سنین پایین آغاز شود، با دادن حق انتخاب، سپردن مسئولیتهای متناسب با سن، آموزش مراقبت شخصی و تشویق به تصمیمگیری در موقعیتهای روزمره.
در جهانی که رقابت به بخشی جداییناپذیر از زندگی کودکان تبدیل شده، ناتوانی در تحمل باخت میتواند به اضطراب، پرخاشگری و کاهش انگیزه یادگیری منجر شود. کارشناسان تربیتی معتقدند ریشه این مسئله بیش از آنکه رفتاری باشد، به نوع نگاه خانواده به «موفقیت» و «ارزشمندی» بازمیگردد؛ جایی که اگر تلاش جای نتیجه بنشیند، شکست دیگر تهدید نیست، بلکه پلی برای رشد خواهد بود.
افزایش هزینههای زندگی باعث شده بسیاری از خانوادهها تصور کنند تربیت موفق فرزند بدون کلاسهای گران و امکانات لوکس ممکن نیست. اما کارشناسان میگویند بازیهای ساده، آموزش مهارتهای زندگی در خانه و توجه عاطفی والدین میتواند نقش مؤثرتری از هزینههای سنگین در پرورش کودک شاد و خلاق داشته باشد.
والدینی که به رفتار کریمانه توجهی ندارند، نمیتوانند با دستور و نصیحت خلق کریمانه منتقل کنند. تأثیر رفتار در تربیت مقدم بر گفتار است. کسی که کریمانه رفتار نمیکند نمیتواند کریمانه تربیت کند؛ راز تأثیرگذاری گفتار، کردار است و زبان کردار از زبان گفتار گویاتر است.
تفاوت قوانین الهی با مقررات بشری این است که اسلام والدین را به رعایت حقوق فرزندان حتی قبل از تولد موظف میداند و فرزندان صالح را باقیات صالحات معرفی میکند و حقوق آنان را نام نیکو، آموزش و فراهم کردن ازدواج دانسته و حفظ اطفال را در صلاح والدین میداند.
فضای مجازی تصاویری غیرواقعی میسازد؛ مثلاً از ترامپ، چهرهای بشردوست! وگرنه چطور ممکن است کسی که مرغی را نمیتواند بکشد، در وسط خیابان سر آدمی را ببرد؟! باید اینها را برای فرزندان خود تحلیل کنیم و بگوییم اطلاعاتی که از فضای مجازی میگیرند، گاه چقدر مسموم است.
از دست دادن یک عزیز، تجربهای عمیق و پررنگ در زندگی هر فرد بخصوص برای کودکان ونوجوانی است که تجربه کمتری دراین زمینه دارند.این تجربه نه تنها بر احساسات آنها تاثیر میگذارد، بلکه میتواند رفتار، خواب، اشتها و روابط اجتماعی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.روند سوگواری و پذیرش این فقدان،مرحلهای طبیعی و لازم برای سلامت روان بوده ونیازمند همراهی،همدلی و حمایت خانواده و اطرافیان است.
کودکی که پنهانی از کیف پدر یا مادر پول برمیدارد، لزوماً «کودک بدی» نیست. این رفتار اغلب زنگ هشداری است که از نیازهای برآوردهنشده، خواندن این متن، راهکارهای عملی و بینشهای ارزشمندی را در این زمینه ارائه میدهد.
نه گفتن به کودکان یکی از سختترین بخشهای فرزندپروری است؛ کاری که اگر درست انجام نشود، به تنشهای مداوم خانوادگی منجر میشود. این مطلب، راهکارهایی ساده و قابل اجرا را معرفی میکند که به والدین کمک میکند بدون فریاد و تهدید، حد و مرزهای تربیتی را به کودک بیاموزند.
رفتار والدین در مواجهه با حادثه، الگوی مستقیم کودک است. هرگونه هیجان یا اضطراب بیش از حد از سوی پدر و مادر، مستقیماً به کودک منتقل شده و حس ناامنی را در او تقویت میکند. در عوض، حفظ آرامش و اطمینان در بزرگسالان، سنگ بنای بازگشت تدریجی احساس امنیت در فرزند خواهد بود.
یک روانشناس کودک و نوجوان با تأکید بر اینکه والدین باید خود مدیریت مالی را بلد باشند و به فرزندانشان نیز یاد دهند، گفت: بدترین نوع تربیت این است که کودک هرچه خواست برای او خریده شود.
تربیت صحیح فرزند مانند ساختن یک خانه است که بدون ستونهای محکم نمیتواند پایدار بماند. آگاهی دادن، احترام گذاشتن، محبت کردن و اعتماد به کودک، چهار رکن اساسیاند که هر پدر و مادری باید در مسیر رشد فرزند خود به آنها توجه کند.
تغییرات بلوغ میتواند روابط خانواده را بهم بریزد؛ نوسانات خلقی، فاصلهها و مشاجرات ممکن است ایجاد شوند. صبوری، گفتگو و حفظ ارتباط عاطفی نقش کلیدی در عبور سالم از این مرحله دارند.
چرا برخی افراد در برابر نقد باورهایشان واکنشی تهاجمی نشان میدهند؟ یک روانشناس و رواندرمانگر با تکیه بر یافتههای عصبروانشناسی میگوید ریشه تفکر افراطی و خشونتبار را باید نه فقط در ایدئولوژیها، بلکه در تجربههای ناایمن کودکی و شکلگیری «کودکِ درونِ طردشده» جستوجو کرد.