آموزش نظم بیشتر در خانوادههایی اتفاق میافتد که نظم و انضباط در آنها وجود دارد زیرا فرزندان از بدو تولد در محیطی بزرگ میشود که رعایت نظم در آن نهادینه شده است و نوجوان نیز با الگو گرفتن از آنها انضباط را جزو مهمی از زندگی خود قرار میدهد.
نگرانی والدین بیشتر از دورانی است که فرزند آنها وارد دوره نوجوانی میشود و به شدت اخلاق و رفتار آنها تغییر میکنند و به هیچ وجهه اجازه اظهار نظر در آموزش را به آنها نمیدهد.
بازگو کردن راز نوجوان، وقتی برای کنترل کردن او باشد، اشتباهی بزرگ است؛ اما اگر برای مراقبت از او در برابر خطرات جبرانناپذیر باشد، یک مسئولیت انسانی است.
وقتی دنیای واقعی برای نوجوان ناامن و غیرقابل پیشبینی میشود، بازیهای خشن به پناهگاهی برای بازپسگیری قدرت تبدیل میشوند. این پناه بردن، نه یک سرگرمی ساده، بلکه مکانیسم دفاعی مغز برای مدیریت استرس و بقا در قلب بحران است.
در ردیف صندلیهای کلاس، یک نفر با تمام وجودش احساس میکند در جنگ پیروز است و نفر کناریاش فکر میکند آیندهاش با همین جنگ به باد رفته. داستان «پیروزی» برای نوجوانهای امروز، از همین دوگانگیها شروع میشود.
300 هزار نوجوان در پویش «هیسطوری 2» صدای مقاومت نسل جدید میشوند.
صحبت ضروری و معمولی مرد و زن نامحرم اگر مفسده ای نداشته باشد و حجاب اسلامی رعایت گردد، اشکالی ندارد؛ اما ارتباط پسر و دختر جوان و مجرد جهت دوستی با توجّه به اینکه غالبا منشأ مفاسدی می شود جایز نیست، مگر در جایی که قصد ازدواج دارند که می توانند به مقدار ضرورت و زیر نظر والدین یکدیگر را ببینند و صحبت کنند.
تا به حال شده بزرگترهایتان بگویند: «بچه فلانی خیلی عاقله؟»این عاقل شدن را چطور باید در خودمان تقویت کنیم؟ روزگار نوجوانی برای عاقل شدن زود نیست؟
درک شرایط دشوار دختران و پسران در شرف بلوغ ضروری است؛ چراکه هم با فشارهای اجتماعی و هم با فشارهای طبیعی بلوغ روبهرو هستند. پرهیز از واکنشهای تهاجمی و برخوردهای سختگیرانه توسط والدین و معلمان، به سلامت روان آنها کمک میکند.
یک روانشناس کودک و نوجوان گفت: بسیاری از نوجوانان امروز از خانواده فاصله میگیرند زیرا احساس میکنند هر کلمهشان زیر ذرهبین والدین قرار دارد و مورد قضاوت و سرزنش قرار میگیرند. این احساس، سکوت یا حتی پرخاشگری نوجوانان را تقویت و ارتباط خانوادگی را تضعیف میکند.
کارشناس تعلیم و تربیت در برنامه تلویزیونی گفت: نوجوانان باید بتوانند مهارت خودکنترلی را بیاموزند.
برخی نوجوانان، ویژگی کمالگرایی دارند؛ یعنی برای خود معیارهایی بسیار بالا و گاه غیرواقعبینانه تعیین میکنند که در بسیاری از موارد با اضطراب و استرس تحصیلی همراه میشود و نقش والدین و مربیان در کاهش اضطراب و مدیریت این مسئله حیاتی است.
آنچه امروز هستیم، آینده را میسازد. با این حساب برای آیندهای خوب نیاز داریم نوجوانی قوی باشیم. کسی که در میدان مبارزه زندگی، کم نیاورد و تا لحظه آخر تلاش کند. با این حساب باید بدانیم نوجوان قوی چه شکلی است.
همه از ترس و نگرانی جنگ میگویند، از تعطیلشدن مدارس و دلشورهها. اما وسط این هیاهو، یک اتفاق عجیب درون نوجوانها در حال رقمخوردن است؛ اتفاقی که شاید هیچ کلاس درسیای از پس یاددادنش برنیاید.
جنگ بیش از آنکه یک بحران جغرافیایی باشد، یک مداخلهگر خشن در تقویم رشد نوجوان است و اجازه نمیدهد نوجوان طبق تقویم زندگیاش جلو برود.
جوانان امروز در جهانی زندگی میکنند که سرعت تغییرات در آن بیسابقه است. فناوریهای نوین، شبکههای اجتماعی، ارتباطات گسترده جهانی و تغییرات سبک زندگی، همگی بر شکلگیری شخصیت و هویت نسل جوان تأثیر گذاشتهاند. در چنین فضایی، مسئله «هویت فرهنگی» برای جوانان اهمیتی دوچندان پیدا میکند.
واقعیت آن است که غریزه جنسی از نیرومندترین غرایز در وجود انسان است که بسیاری از رفتارهای آدمی را شکل می دهد لذا باید دارای حد و حدود مشخص باشد.
در سکوت میدان تکوتنها میایستاد. هفت هشت تا پرچم امانی توی دست میگرفت و به رهگذران تعارف میکرد. در کنار پخش طنین نواهای حماسی، در سرمای ملس بهاری با چای قندپهلوی صلواتی گرما را به جان مردم مینشاند. خودش هم بیهیاهو اما پر شور، تندوتند شعار میداد و رجز میخواند. عزمش را جزم کرده بود تا ضلع جنوبی میدان را کربلا کند.
برخلاف کلیشه «نسل بیتعلق»، پیمایشهای جهانی نشان میدهد نسل زد پس از کرونا به سوی دین و خانواده بازگشته است. از معابد شینتو در ژاپن تا کلیساهای انگلستان، جوانان در جستجوی معنا و رهایی از تنهایی، هویت دینی خود را احیا میکنند.
با صدای بلند موسیقی گوش میکنید که دستی به شانهتان میخورد. مادرتان است. میگوید نیم ساعت است که صدایتان میکند! ترجیح میدهید هدفون را دوباره برگردانید روی گوش و کل روز را با موسیقی تنها باشید...
«من یک معلمم و انتظار والدین پشت در مدرسه را زیاد دیدهام. اما چیزی که این بار دیدم فرق داشت. هیچ کدام از مادرها منتظر نبودند دخترشان از در مدرسه بدود بیرون و با صدای بلند بخندد. آنها فقط میخواستند کسی یک تکه از پیکر دختری که صبح راهی مدرسه کرده بودند را بیاورد.»
حضور دهه نودیها در میدان، روایتگر نسل وفادار انقلاب با رهبر شهیدمان میباشد.
سکوت نوجوانان این روزها تنها یک رفتار ساده نیست؛ پشت این خاموشی دنیایی از افکار، احساسات و گاه ناامیدی پنهان شده است. نسل زد که درگیر بمباران اطلاعات و فشارهای ارتباطی مداوم است، سکوت را هم ابزار دفاعی و هم راهی برای بازآفرینی خود میداند. حال باید دید, چرا نوجوانان امروز ترجیح میدهند به جای گفتوگو، سکوت کنند؟ آیا این سکوت نشانه ضعف و ناتوانی است یا راهی برای نشان دادن قدرت و استقلال؟
در دهه اخیر، رشد شبکههای اجتماعی و دسترسی آسان به اطلاعات موجب تغییر رفتار اجتماعی و فرهنگی جوانان شده است.
گوشی را زمین میگذارد تا لقمهای بخورد، اما دوباره وبا عجله برمیدارد. مبادا خبری آمده باشد! باور کنیم پیگیری بیوقفه اخبار نهتنها آرامش نمیآورد، بلکه درصورت عدم داشتن سوادرسانهای میتواند ما را برده رسانهها کند.
از حلقههای فلسفهورزی در کمیته امداد تا کوچینگِ رایگان در روزهای بحران؛ این مشاور جهادی معتقد است بزرگترین جهاد امروز، پاکسازی ذهن نوجوانان از آوارِ ناامیدی است. در این گزارش از تجربه مواجهه با دانشآموزانی روایت میکنیم که میانِ «کنکور» و «جنگ»، انتخابشان «هیچ کاری نکردن» بود.
وقتی نوجوانتان در دنیای خودش غرق میشود و ارتباطش با شما کم میشود، چطور میتوانید دوباره پل ارتباطی بسازید؟ با تغییر رویکرد از کنترل به درک متقابل، این فاصله را پر کنید و ارتباطی عمیقتر را تجربه نمایید.
یکی از نگرانکنندهترین نتایج این جریان، تضعیف تعلق خاطر ملی است. افرادی که خود را مقید به هیچ مرجع ارزشی نمیدانند، در برابر منافع ملی نیز احساس مسئولیت نمیکنند. تجربه نشان داده که برخی از همین جوانان، با پذیرش هویتهای جایگزین (اغلب غربیزده) و بیاعتنایی به میراث دینی و ملی خود، در معرض همکاری با جریانهای معاند، جاسوسی، یا فروش اطلاعات و منافع کشور قرار میگیرند. وطنفروشی ریشه در فقدان هویت و ارزش دارد؛ و دین یکی از مهمترین پایههای هویتساز است.
در این روزهای ملتهب که لحظهبهلحظه با بمباران اخبار مختلف مواجهیم و صدای موشکباران هم بخشی از روزهای ما شده است، چطور میتوانیم حال روحی فرزندانمان را نهتنها آرام، بلکه مثبت و اثرگذار کنیم؟ سجاد کریمان مجد با ارائه راهکار به والدین کمک میکند.
کمالگرایی در نوجوانان، گاهی بیشتر از آنکه یک ویژگی مثبت باشد، به سایهای از انتظارات و فشارهای بیرونی تبدیل میشود. در جهانی که رقابت و موفقیت به ارزشهای اصلی بدل شدهاند، نوجوانان در تلاشاند تا به استانداردهای غیرواقعی دست یابند، غافل از اینکه این فشارها میتواند به جای رشد، آسیبهای روانی جدی به همراه داشته باشد.