ماه رمضان با مجموعهای از آداب و رسوم محلی همراه است که در هر منطقه رنگ و بویی متفاوت گرفته و بخشی از هویت فرهنگی مردم را شکل داده است. آیینهایی که هر روز هفته، بهانهای برای همنشینی، نذر، دعا و امید بودهاند. بسیاری از این رسوم امروز یا منسوخ شدهاند یا به شکل کمرنگتری ادامه دارند؛ اما یادآوری آنها، یادآوری ردپای فرهنگ عامهای است که نسل به نسل منتقل شده و اکنون در معرض فراموشی است.
۱۳ رجب در ایران تنها روز ولادت امام علی (ع) نیست؛ این روز با آیینهای محلی خاص، نذریهای شیرین و سفرههای برکتبخش «سفره علی»، رسمهای حاجتخواهی و حتی روز پدر گره خورده است. از آش کشک و حلیم صبحگاهی تا پخش آرد مقدس میان همسایهها، مردم در نقاط مختلف کشور با شادمانی، مدیحهخوانی و مولودیخوانی این روز را جشن میگیرند و برکت آن را به زندگی خود و اطرافیان میبرند.
دانشیار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی جهاددانشگاهی گفت: آیینها و سنتهای ملی و مذهبی نه تنها به تقویت روابط اجتماعی کمک میکنند، بلکه با ایجاد خاطرات مثبت، انتقال ارزشهای فرهنگی و دینی و تنوع بخشیدن به زندگی، به افزایش نشاط معنوی، شادی و رضایت افراد از زندگی کمک میکنند و حفظ و ترویج این آیینها میتواند به ایجاد جامعهای شاد، پویا و متعادل منجر شود.