مسئولیتپذیری فرزندان در خانواده فقط به درس خواندن و موفقیت تحصیلی محدود نمیشود؛ آنها متناسب با سن و توان خود در برابر والدین، خواهر و برادر و مجموعه خانواده وظایفی بر عهده دارند. در یک نگاه تربیتی و دینی، احترام و احسان به والدین، رعایت حقوق اعضای خانواده و مشارکت در امور خانه، بخشی از مسئولیتهایی است که باید از کودکی به فرزندان آموزش داده شود.
در مواجهه با قطع رابطه شوهر با والدین، وظیفه زن ایفای نقش «مصلح ملایم» است. او نباید در قطع رحم مشارکت کند. اما باید با مشورتهمسر را به سمت اصلاح هدایت نماید.
قرآن در آیات ۱۵ تا ۲۰ سوره احقاف، با یادآوری رنجهای پدر و مادر و پیوند دادن احسان به آنان با ایمان و شکرگزاری، پاسخی روشن به یک پرسش مهم میدهد که چرا خداوند اینهمه بر نیکی به والدین تأکید کرده است؟
راههای مختلفی برای راضی نگاه داشتن پدر و مادر از فرزندان وجود دارد که یکی از آنها عمل کردن به دستورات والدین است.
حضرت آیتالله شبیری زنجانی از مرحوم پدرشان نقل کردند که یکی از خادمان متعهد و بسیار فقیر را نزد خود نگاه داشته بودند تا به او نگاه کنند، چون در خوبی و فضایل از ایشان بالاتر و در مسائل مادی پایینتر بود. همچنین مرحوم والد هر روز یک جزء قرآن برای پدر و یک جزء برای مادرشان قرائت میکردند و در امور دینی تابع خوشامد دیگران نبودند.
در اسلام، نیکی به والدین نه تنها یک وظیفه اخلاقی بلکه یک فرمان الهی است که حتی در سختترین شرایط نیز باید رعایت شود. از قرآن تا احادیث پیامبر(ص) و امامان(ع)، همواره بر اهمیت احترام و محبت به والدین تأکید شده است.
حضرت آیت الله سبحانی تصریح کردند: خداوند متعال در آیات قرآن کریم، هنگامی که سخن از پیری و ناتوانی والدین به میان میآید، خطاب به فرزندان میفرماید که حتی کمترین کلمه بیاحترامی را حق ندارید نسبت به پدر و مادر اظهار کنید.