زندگی امام سجاد (علیهالسّلام) یکی از مهمترین نقطههای عطف در تاریخ اسلام است. دورانی که به واقع یک پیچ تاریخی بزرگی به شمار میرفت. شناخت این دوران و آثار این امام عزیز یکی از مهمترین وظایف شیعیان است. یکی از آثار امام سجاد (علیهالسّلام) در این دوران، صحیفه مبارکه سجادیه است.
کیسانیه نخستین فرقه منشعب از شیعه پس از واقعه کربلا بود که با محوریت محمد بن حنفیه و بهدنبال قیام مختار ثقفی شکل گرفت. این جریان ریشه در تحولات سیاسی و مذهبی آن دوران داشت و نقطه آغاز اختلافات شیعی درباره امامت شد.
دعا، نردبان تقرب به سوى خداى سبحان و نهر همیشه جارى شستشو دهنده گناهان آدمیان است. دعا ارتباط آگاهانه، خالصانه و خاشعانه با پروردگار است. دعا قبل از آن که ابزار زندگى باشد، ابزار بندگى است و بیش از آن که خواهش تن را ادا کند، حاجت دل را روا میکند و برتر از آن که سفره نان را فراخى بخشد، گوهر جان را فربه میکند.
شیخ حسین انصاریان گفت: در قرآن و سیره اهلبیت (ع) تأکید شده است که انسان برای ارزیابی و اصلاح زندگی و رفتار خویش تنها نباید به معیارهای شخصی یا مادی اکتفا کند.
شاید همینجاست که روز خبرنگار، از یک مناسبت تقویمی فراتر میرود و فرصتی برای بازاندیشی میشود. این بار اما، میخواهیم به ریشههای خبرنگاری در باورهای دینیمان نگاه کنیم. به قرآن، که کتاب خبرهای راست است. به پیامبرانی که خبرنگاران وحی بودند و به بزرگزنان و مردانی چون حضرت زینب (س) و امام سجاد (ع) که با زبان و اشک و خطابه، حقیقتی را روایت کردند که قدرتِ روزگار میخواست آن را دفن کند.
شیخ حسین انصاریان گفت:جامعه اگر از آفت غیبت و بدزبانی پاک نشود، نباید انتظار نزول رحمت خدا،یا نعمتهایی مانند باران را داشته باشد، چون بنا به روایات امام علی (ع) هر گناهی دری از رحمت الهی را میبندد.
ششمین مناجات امام سجاد علیه السلام که در شمار پانزده مناجات خود ایراد فرموده اند، مناجات شاکرین است و ما مبتنی بر روش معهود خود که در آغاز بحث واژه و عنوان کلیدی مناجات ها را مورد بحث و بررسی قرار می دادیم، در آغاز بحث از این مناجات نیز درباره مفهوم «شکر» سخن می گوییم.
اگر کسی بداند که «هر انتخاب و یا تکیهگاهی که عطر و رنگ الهی به خود نگرفته باشد، روزی به دشمنی با او خواهد پرداخت»، تمام توجه، تمایلات، احساسات و انتخابهایش را متوجه خداوند متعال میکند و هرگز تکیهگاه و پناهی غیر از خدا برنمیگزیند.
طاووسی مسرور گفت: مرحوم علامه عاملی تصریح میکند امام سجاد علیهالسلام شیعه را از صفر بنا کرد و مجدداً بازسازی نمود؛ به تعبیر ایشان، ساختمانی کاملاً تخریبشده را از نو احیا کرد.
امام زین العابدین، علی بن الحسین (ع)، معروف به امام سجاد (ع)، چهارمین امام شیعیان، در سال ۹۵ هجری قمری به دستور ولید بن عبدالملک، خلیفه اموی، مسموم و به شهادت رسید. دوران امامت ایشان مقارن با یکی از سختترین دورههای تاریخ اسلام بود، چرا که پس از واقعه عاشورا (۶۱ هجری قمری)، حکومت اموی به سرکوب شیعیان و تحریف مفاهیم اسلامی پرداخت.
شیخ حسین انصاریان گفت: اسارت واقعی متعلق به دشمنان اهل بیت (ع) بود که اسیر هواهای نفسانی و مطامع دنیوی بودند؛ اما امامان آزادگان حقیقی تاریخ جهاناند.
پس از عاشورا امام سجاد(ع) بار سنگین امامت و رسالت روشنگری را بر دوش کشید و با دعا در برابر ستم ایستاد و در نهایت در غربت مدینه به شهادت رسید.
حادثه کربلا بزرگترین مدرسهی درس آموزی بشر است که به هر صحنه از این واقعه عظیم بنگریم شاهد شگفتیهای فراوانی خواهیم بود.
یکی از شخصیتهایی که به صورت مکرر در طول تاریخ اسلام مورد سوءتطبیق قرار گرفته، «سفیانی» است. این خطا ناشی از دو عامل است: وجود برخی شباهتهای ظاهری و نسبی مانند انتساب به بنی امیه و دیگری، شرایط بحرانی سیاسی و اجتماعی.
گاهی حقیقت در برابر نقاب تزویر، تنها با خون شهیدان و مظلومیت آنان آشکار میشود. اگر قیام حسین(ع) و افشاگریهای زینب(س) و سجاد(ع) نبود، چهره نفاق بنیامیه بر مردم روشن نمیگردید. رسالت آگاهان، جهاد تبیین است تا پیام شهیدان را از ورای موج تبلیغات دشمن به گوش همگان برسانند.
امام زین العابدین علیه السلام فرمودند چگونه گریه نکنم، در حالی که یزیدیان آب را برای وحوش و درندگان بیابان آزاد گذاشتند ولی به روی پدرم بستند و او را تشنه به شهادت رساندند.
نام: على بن الحسین. کنیه: ابوالحسن و ابومحمد. القاب: زین العابدین، سید الساجدین، سجّاد، زکىّ، امین و ذوالثفنات. تاریخ ولادت: نیمه جمادى الثانى سال ۳۸. محل تولد: مدینه مشرفه، در سرزمین حجاز (عربستان سعودى کنونى). برخى مورّخان گفته اند که محل تولد آن حضرت در کوفه بوده است؛ زیرا در آن هنگام، همه افراد خانواده امام على (ع) در کوفه به سر مى بردند.
بیشتر روایات و نقلهای معتبر، بیماری حضرت زین العابدین(ع) را تنها در همان شب و روز عاشورا عنوان میکنند که ممکن است اثر آن تا چند روز بعد از آن نیز باقی بود.
جایگاه ممتاز اهل بیت موجب شد که افراد به جای پذیرش شایستگیهای الهی اهل بیت، در دل دچار حسد شدند و در عمل نیز تلاش کردند تا این مقامات و امتیازات را از ایشان سلب کنند و خود بر جایگاه خلافت و حکومت تکیه زنند.
دعا برای گشایش کار: خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و براى من در کارم گشایش و راه نجاتى قرار ده، و از جهاتى که گمان مى برم و یا گمان نمی برم مرا روزى ده همانا تو هرکه را بخواهى بى حساب روزى مى دهی.
اولین و مهمترین دلیلی که باید به صحیفه سجادیه توجه کنیم، آن را بخوانیم، تدبر و ترویج کنیم و در تحقق آن بکوشیم، این است که صحیفه سجادیه «جامعهساز» است.
روز ۱۳ محرم الحرام سال ۶۱ هجری قمری اسرای کربلا را با غل و زنجیر در کوفه گرداندند و سپس وارد مجلس ابن زیاد کردند.
پژوهشگر مهدوی گفت: امام سجاد(ع) در صحیفه سجادیه برای ظهور دعا می کنند. این ادعیه مهدوی با هدف ایجاد امید و دعوت به صبر برای مردمی که گرفتار سختی ها بودند و با نیت برطرف شدن سختی های عصر غیبت است.
کتاب «خطبههای آتشین» خطبههای حضرت زینب و امام سجاد در کوفه، شام و مدینه است.
امام صادق (ع) فرمودند امام زین العابدین (ع) چهل سال بر پدر بزرگوارش گریه کرد، در حالی که روزها روزه بود و شبها به نماز میایستاد.
ورود اسرای کربلا به کوفه و چرخاندن سر مقدس شهدای کربلا بههمراه اسرا در بازار و کوچههای شهر از جمله وقایع روز دوازدهم محرم است.
یک کارشناس مذهبی گفت: امام سجاد(ع) پس از واقعه عاشورا یک وظیفه مهم داشتند و آن هم روایتی است که تکمیل آن مجاهدتها را در روز عاشورا بیان میکند.
حضرت زینب(س) پس از آنکه بیوفایی و نیرنگ کوفیان را به آنها بازگو کرد، امام سجاد(ع) به ایشان فرمود: اى عمّه سکوت کن، باقیماندگان باید از گذشتگان عبرت گیرند و تو بحمد اللَّه عالمی هستی که احتیاج به تعلیم نداری و نیاموخته خردمندی.
امام سجاد (ع) در روز عاشورا دعایی را از پدر بزرگوارشان امام حسین (ع) نقل میکنند و اینگونه روایت میفرمایند: پدرم در آن روز که به شهادت رسید (روز عاشورا) مرا به سینۀ خویش چسبانید و در حالی که از زخمهایش خون فوران میکرد.
امام سجاد علیهالسلام به ما میآموزند که چگونه در برابر زور و ستم، به قدرت بیمنتهای الهی پناه ببریم و از او بخواهیم که از راههای غیبی و با حکمت خویش، ما را یاری کند.