باب الحوائج به معنای «دروازهای برای برآوردن حاجات» است. این لقب برای شخصی به کار میرود که توانایی برآوردن حاجات و نیازهای مردم را داشته باشد.
استاد حوزه علمیه گفت: نه تنها خود امام به افرادی که حاجت داشتند کمک میکردند بلکه یکی از شروط ایشان برای اصحابشان این بود که گرهگشای دیگران باشند.