نویسنده کتاب «تربیت کودک در اندیشه حضرت آیتالله العظمی خامنهای» با اشاره به تربیت فرهنگی و معنوی کودک و نوجوان در اندیشه «آقای شهید ایران» و تأکید ایشان بر هویت، عاطفه و کرامت انسانی در امر تعلیم و تربیت بر این مهم تأکید میکند که اندیشه تربیتی «امام شهید»، منظومهای نظامساز برای آینده ایران است.
امیرالمؤمنین علی(ع)، نمونهای کامل از فضایل اخلاقی و انسانی است. یکی از روایتهای شاخص درباره ایشان، ماجرای «خاتمبخشی» است؛ وقتی حضرت در حال رکوع نماز، انگشتر خود را به فقیر بخشیدند. این روایت، که در منابع شیعه و اهل سنت نقل شده و به گفته مفسران، آیه ولایت در شأن آن نازل گردیده، الگویی روشن برای تربیت کودکان در مسیر مهر، کرامت و مسئولیت اجتماعی است.
آموزش دین در عصر ویدئوهای کوتاه نیازمند تحول اساسی است و باید با روایت بصری جذاب، استفاده از قصهگویی فشرده، اتصال مستقیم آیات به چالشهای روزمره و محوریت تدبر بهجای تلاوت صرف آیات قرآن، مخاطب را به تعجب و تفکر واداشت.
وقتی بچه احساس عزت و اقتدارکند، اعتماد میکند و زمانی که اعتماد کند، فطرت حاکم میشود و طبیعت به سایه میرود. اگر در هفت سال ابتدایی فطرت بستر مناسبی برای مدیریت پیدا کند، در هفت سال دوم، به دلیل اعتمادی که به محیطش دارد، هیچ کاری پیش خود انجام نمیدهد و برای همه کارها حس پرسش گری دارد.
بیمیلی برخی کودکان به حضور در مراسم مذهبی، لزوماً نشانه لجبازی یا بیادبی نیست؛ گاهی دنیای پیچیده و حساس آنها با حجم توجهها، تذکرها و فضای رسمی این مکانها سازگار نمیشود. تجربه یک مادر نشان میدهد با کنار گذاشتن فشار و به رسمیت شناختن احساسات کودک، میتوان او را بهتدریج و با خاطرهای خوش با فضای حسینیه و جشنهای مذهبی آشتی داد.
در معارف اسلامی، تربیت کودک به دورههای هفتساله تقسیم شده است. نخستین هفت سال، دوره سیادت و ریحانه بودن کودک است؛ دورهای که تربیت در آن نه با تنبیه و اجبار، بلکه با رفتار والدین، بازی، محبت و ایجاد احساس امنیت معنا پیدا میکند.
اعتیاد کودکان و نوجوانان به فضای مجازی، از یک نگرانی خانوادگی فراتر رفته و به چالشی جدی در عرصه تربیت دینی تبدیل شده است. یک پژوهشگر دینی با تأکید بر آموزههای اسلامی و روایات اهلبیت(ع)، ضمن تبیین آسیبهای وابستگی دیجیتال، راهکارهایی عملی برای خانوادههای شیعی در مواجهه با این پدیده ارائه کرده است.
واژه تربیت کودک به معنای تعلیم و تربیت و پرورش دادن کودک با استفاده از بسیاری از اصولها و قواعد آموزشی و تربیتی میباشد. زمانی که والدین کودکان خود را تربیت میکنند در واقع در حال آموزش دادن به آنان هستند و کودکان به خصوص در سنین پایینتر بهتر میتوانند از والدین خود تاثیر پذیرند.
آموزش به کودکان قواعدی دارد که مراعات آن باعث ایجاد علاقه در آنها و اُنس با قرآن میشود.