در «عالم ذر»، انسانها با پذیرش پروردگاریِ خداوند، عهد بستند که تربیت و پرورش خود را به او بسپارند. اما با ورود به «عالم عین» و زندگی دنیوی، بسیاری از انسانها این پیمان را فراموش کرده و عملاً «رب» یا سرپرستِ تربیتی خود را تغییر دادهاند.
یک پژوهشگر قرآنی گفت: با تنظیر آیات سورههای یس و قدر میتوان نشان داد که پیامبر اکرم(ص) محور نزول و تجلی قرآن در شب قدر بودهاند و مفاهیمی همچون هدایت، انذار و تقدیر در این دو سوره پیوندی عمیق و معنادار دارند.
یک پژوهشگر قرآنی گفت: یادآوری آفرینش انسان از نطفه، پاسخ به شبهات معاد و تبیین اراده مطلق الهی در آیات پایانی سوره یاسین نشان میدهد که قرآن با طرح استدلالهای روشن، هم غرور انسان را به چالش میکشد و هم راه بازگشت آگاهانه او به سوی خداوند را تبیین میکند.
یک پژوهشگر قرآنی گفت: قرآن کریم در آیات ۷۱ تا ۷۳ سوره یاسین، انسان را به تأمل در آفرینش چهارپایان و بهرهمندی از آنها فرامیخواند و یادآور میشود که تمام این نعمتها با اختیار و قدرت الهی در دسترس انسان قرار گرفته، اما پذیرش و شکرگزاری انسان نسبت به این نعمتها، معیار درک و شناخت واقعی اوست.
یک پژوهشگر قرآنی با توجه به آیات ۴۷ تا ۵۰ سوره یاسین که با رد بهانههای کافران درباره انفاق و قیامت، بر مسئولیت انسان در برابر نعمتهای الهی تأکید کرده است، گفت: این آیات نشان میدهد که رشد اخلاقی و ایمانی بشر در گرو ایثار، مسئولیتپذیری اجتماعی و باور به قطعیت قیامت است.
یک پژوهشگر قرآن با اشاره به آیات ۲۸ و ۲۹ سوره یس و به تصویر کشیدن قدرت مطلق الهی در برابر انسانها و جوامع گفت: این آیات نشان میدهد که پس از شهادت پیامبر قوم مؤمن آل یس، خداوند نه با لشکر و مداخله مستقیم، بلکه بهوسیله صیحهای ناگهانی و سهمگین، عدالت خود را اجرا کرد.
آغاز سوره یاسین منظومهای از رحمت، حکمت و رسالت و مجموعهای است که اگر درست فهم شود، مسیر هدایت انسان را در سه عبارت برنامه الهی، پیامبر الهی و راه اعتدال خلاصه میکند.