روزهای نورانی ماه مبارک رمضان، هر روز فرصتی است برای بازخوانی بخشی از تاریخ صدر اسلام و تأملی دوباره در چهرههایی که در شکلگیری و تثبیت دعوت نبوی نقشی سرنوشتساز داشتهاند. هفتمین روز این ماه، بهانهای است برای یادکرد از شخصیتی بزرگ و تأثیرگذار که نام او با حمایت بیدریغ از پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله گره خورده است؛ شخصیتی که تاریخ اسلام بدون شناخت جایگاه و مجاهدتهای او، تصویری کامل نخواهد داشت. در میان فراز و نشیبهای آغاز بعثت، آنگاه که فشارها، تهدیدها و توطئههای مشرکان هر روز شدت میگرفت، وجود تکیهگاهی استوار برای رسول خدا نعمتی بزرگ بود. بررسی زندگی و مواضع این بزرگمرد، ما را با واقعیتهای اجتماعی آن روزگار، ظرافتهای تدبیر در دفاع از حق و نقش بیبدیل حمایت قبیلهای در پیشبرد دعوت الهی آشنا میسازد.
همزمان با ولادت پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله، سخنی در خانه ابوطالب علیهالسلام گفته شد که سالها بعد، معنای عمیق آن روشن شد.
حضرت ابوطالب یکی از بزرگترین حامیان رسول اکرم در برابر فشارها و تهدیدهای قریش نسبت به پیامبر بود و با وجود کهولت سن رسماً حمایت خویش را از پیامبر اعلام میکرد.