تا حالا شده بخواهید دست کنید توی استخوان جمجمه، خیالهایتان را بیاورید بیرون و پهنشان کنید در دنیای واقعی بلکه زندگی را به جای بهتری تبدیل کنید؟
خیالپردازی در نوجوانی اگرچه میتواند به رشد خلاقیت، حل مسئله و شناخت بهتر فرد از خود کمک کند، اما روانشناسان هشدار میدهند در صورت تداوم و افراط، ممکن است به عاملی برای افت تمرکز، کاهش تعاملات اجتماعی و اختلال در عملکرد روزمره تبدیل شود؛ جایی که رویاها به جای ابزار، به پناهگاه دائمی ذهن بدل میشوند.
جامعهای که کودکانش توانایی خیالپردازی را از دست بدهند، بخشی از ظرفیت نوآوری، خلاقیت و انسانیت خود را از دست خواهد داد. زیرا بسیاری از بزرگترین دستاوردهای بشری، روزی فقط یک رؤیا در ذهن کودکی بودهاند.