ابراهیم بن موسی قزّاز برای حل مشکلات مالی خود به امام رضا(ع) پناه برد، اما پیش از آنکه سخنی از حاجت او به میان بیاید، هنگام نماز، امام(ع) مسیر خود را تغییر داد و برای اقامه نماز توقف کرد. وقتی ابراهیم پیشنهاد کرد تا رسیدن دیگر همراهان صبر کنند، امام هشتم(ع) بر اهمیت نماز در اول وقت تأکید کرد و فرمود نماز را جز در صورت ضرورت و عذر موجه به تأخیر نینداز. پس از نماز، امام(ع) حاجت او را نیز فراموش نکرد؛ با کرامتی شگفتانگیز، شمشی از طلا به او بخشید و از او خواست آن را برای زندگی خانوادهاش هزینه کند.
ضربالمثل «میان پیغمبران جرجیس را انتخاب کرد» از مشهورترین کنایههای زبان فارسی برای توصیف یک انتخاب نادرست است. اما چرا نام حضرت جرجیس(ع) در این مثل آمده و چه روایتهایی درباره شکلگیری آن وجود دارد؟
در بحارالانوار است که یک شیعه خوشحال نزد امام جواد (ع) آمد و گفت به فقرا انفاق کردهام. امام فرمود ادعای «شیعه خالص» بودن، بخشش تو را باطل کرد. مرد استغفار کرد و گفت: «دوست شما هستم.» امام فرمود: اکنون پاداشت بازگشت یافت.
حضرت زهرا(س) در روایتی کمنظیر، پاسخی حکیمانه به پرسشی دادند که اصحاب نتوانسته بودند بدان پاسخ دهند و پیامبر(ص) با شنیدن آن فرمودند: «فاطمه پاره تن من است.»
شیخ جنید بغدادی، عارف نامدار، در ملاقات با بهلول دریافت که تمام آداب ظاهری او برای خوردن و سخن گفتن و خوابیدن، بدون توجه به "اصل" کار، بیفایده است. وقتی شیخ به نادانی خود اعتراف کرد، بهلول حقیقت را به او آموخت: لقمه حلال، نیت خالص و دل پاک از هر آدابی واجبتر است.
در روایتی زیبا از حضرت موسی علیهالسلام، آن حضرت با مثالی از چوپانی و بزغالهای گمشده، به جوانی میآموزد که عبادت سودی برای خدا ندارد، بلکه سپری است برای نجات انسان از وسوسه شیطان.
بُشر حافی که روزگاری به خوشگذرانی و شرابخواری مشغول بود، با احترام به نام خدا مسیر زندگیاش تغییر کرد و به یکی از زاهدان بزرگ تاریخ بدل شد.
از حضرت ابا عبداللّه الحسين عليه السّلام پنج درس آموزنده در داستانهای ائمه روایت شده است، که مهمترین آن اهمیت به نماز است.