صحرای عرفات فراتر از یک مکان جغرافیایی، آینهای است که انسان در آن با تمامِ حقیقتِ خویش روبرو میشود. بندگیِ حقیقی در این صحرا، نه در تکرارِ الفاظ، که در شناختِ عمیقِ خویشتن و یافتنِ جایگاهِ خود در دستگاهِ آفرینش نهفته است؛ حقیقتی که کلیدِ اصلیِ اتصال به مبدأ هستی به شمار میآید.
روز عرفه همزمان با نهمین روز از ماه ذیالحجه است که برای شب و روز عرفه اعمال مخصوص در نظر گرفته شده است، گفتهاند کسانی که از شبهای قدر جا ماندهاند منتظر شب و روز عرفه باشند.
دعای عرفه در صحیفه سجادیه از عمیقترین مناجاتهای نقلشده از امام سجاد است که در روز عرفه قرائت میشود.
روز عرفه فرصتی است برای برنامهریزیِ کلان برایِ آینده. پس از اینکه انسان در این روزِ عظیم، روحِ خود را صیقل داد، باید برایِ حفظِ این دستاوردها برنامه داشته باشد. اعمالِ روز عرفه، تنها برایِ همان یک روز نیست، بلکه یک “نقطه عطف” برایِ تغییر است. انسان باید تصمیم بگیرد که پس از عرفه، چگونه با گناهانِ گذشته مقابله کند، چگونه روابطِ خود با خانواده و جامعه را بهبود بخشد و چگونه برنامهیِ روزانهیِ خود را به سمتِ تعالی تغییر دهد.
در پاسخ به پرسش از اعتبار سندی دعای عرفه (که بشر و بشیر بن غالب اسدی از امام حسین (ع) روایت کردهاند)، اگرچه برخی رجالیون راویان را مجهول دانستهاند، اما اصل «دلالته تغنی عن السند» جاری است. مضامین بلند این دعا بوی عصمت میدهد و با روح قرآن هماهنگ است.
علامه مصباح یزدی، دعای عرفه امام حسین (ع) را بینظیر میدانست. او میفرمود: در میان همه آموزههای دینی، شاید هیچ دعایی به اندازه دعای عرفه اهمیت ندارد. این دعا، شیوه تفکر در نعمتهای خدا را به ما میآموزد. ما لیاقت دعا کردن نداریم، اما باید از این نیایش بلند بهره ببریم.
زمزمههای سرشار الهی، آدمی را آن گونه طهارت میدهد که آگاه شود و بشکند و با دست خالی سر بردارد و با همه بدیهای خود به شکار تمام خوبیهای او برود که این بدی را جز آن خوبِ خوب، درمانی نیست.
دعای عرفه امام حسین(ع) گوشهای از ژرفای توکل، امید، ایمان و تسلیم در برابر خالق است؛ جایی که اضطراب و افسردگی جز با پیوند دوباره با خداوند و توسل به پیامبر(ص) و اهلبیت(ع) درمان نمیشود.
چاپ دوم کتاب «فلسفه دعا از دیدگاه آیت الله مظاهری» منتشر شد.
مبلغ / دکتر عبدالله فتحی استادیار موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی چهار معنای غیبت جسم امام، غیبت مقام ولایت، غیبت کلمه تامه الهی و غیبت انسان کامل را از مهمترین معانی غیبت حضرت حجت دانست و به این سوال پاسخ داد که چرا ما تشنهی وجود حضرت ولی عصر(عج) نیستیم؟
مبلغ/ حجتالاسلام علیاکبر ذاکری، عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، گفت: امام حسین(ع) در کنار جهاد و مبارزه اهل عبادتهای زیاد و طولانی مدت بودند و این برای همه درسآموز است.