«ظهور» امام زمان(عج) را نباید تنها به معنای آشکار شدن حضرت پس از دوران غیبت دانست؛ در دعای عهد، این واژه معنای عمیقتری دارد: پیروزی جبهه حق، درهمشکستن باطل و تحقق عدالت در جامعه. اما چرا یک واژه هم «آشکار شدن» و هم «غلبه یافتن» را در خود جای داده است؟
متن کامل دعای عهد به همراه ترجمه فارسی، از امام صادق(ع) روایت شده و از مهمترین دعاهای مرتبط با امام مهدی(عج) به شمار میرود. در این دعا، تجدید بیعت با حضرت، درخواست تعجیل در ظهور، یاری حق، احیای دین و برقراری عدالت در جهان مورد تأکید قرار گرفته است.
در مفاتیحالجنان از امام صادق(ع) نقل شده است که هر کس چهل صباح دعای عهد را بخواند، در شمار یاوران حضرت مهدی(عج) قرار خواهد گرفت. این دعا نماد تعهد، بیعت و اعلام وفاداری به امام زمان(عج) است.
در سنت شیعی، «دعای عهد» (همان دعایی که در مفاتیحالجنان آمده و با «اللهم ربّ النور العظیم…» شروع میشود) بیشتر از آنکه یک “ذکرِ صرف” باشد، یک برنامهی تربیتیِ روزانه برای تجدید بیعت و جهتدهی به سبک زندگی منتظرانه است.
تصمیم بگیریم هر روز با خواندن دعای عهد، بیعت خود با امام زمان(عج) را تجدید کنیم. آماده شهادت باشیم و آرزو کنیم حتی پس از مرگ، برای یاری او از گور برخاسته، شمشیر به دست، به ندایش لبیک گوییم. این ویژگی یک نوکر واقعی است.
دعای عهد از جمله ادعیهای است که از امام صادق (ع) روایت شده است و بر خواندن آن در زمان غیبت تأکید شده است، به طوری که امام صادق (ع) میفرماید: «هر که چهل صباح این عهد را بخواند، از یاران قائم ما باشد و اگر پیش از ظهور آن حضرت بمیرد، خدا او را از قبر بیرون آورد که در خدمت آن حضرت باشد و حق تعالی به هر کلمه هزار حسنه، او را کرامت فرماید و هزار گناه از او محو کند».
دعای عهد یکی از دعاهای ارزشمند شیعه است که برای تجدید بیعت با امام مهدی (علیه السلام) و تعجیل در ظهور ایشان خوانده می شود. این دعا زمان و مکان خاصی ندارد، اما خواندن آن در صبحگاهان و روزهای جمعه بسیار توصیه شده است.
امیرالمؤمنین علیهالسلام طی حدیثی، به دو مأموریت سنگین و خطیر امام عصر عجل الله تعالی فرجه در دوران قیامشان اشاره میکنند.
طبق روایات ممکن است وجود مقدس امام همانند انسانهای دیگر دچار بیماری شود در تاریخ زندگانی امام صادق (ع) چنین آمده که بر حضرتش تبی عارض گشت، حضرت چندین بار «یا فاطمه» گفتند.