آیینهای تشییع (از شکوه ناصرالدینشاه تا سردی تشییع رضاشاه و مرگ در تبعید پسرش، و در نهایت تشییع بیسابقه و میلیونی امام خمینی)، عملاً تغییر در هندسه قدرت و محبوبیت مردمی را نشان میدهد.
در دهه ۴۰ در اوج ناامیدی مبارزان، جملهای عجیب در رؤیای صادقه یک مبارز جوان طنینانداز شد: «تو یوسف میشوی». مادرش آن را این چنین تعبیر کرد که «همواره در زندان خواهی بود»، اما سالها بعد شیخ حافظی همسلولی ایشان در زندان با به یاد آوردن آن تعبیر گریست؛ چرا که فهمید یوسف شدن، فقط در سلولهای تاریک خلاصه نمیشد…
دوران پهلوی فضای بسیار مناسبی برای بهائیان بود و مناصب مهم دولتی از سوی شاه به آنها واگذار شد؛ از جمله دکتر ایادی به عنوان دکتر مخصوص شاه و هویدا نخستوزیر بهائی، که در زمان او بهائیان مناصب کلیدی را اشغال کردند.
مبارزات آیتالله خامنهای علیه رژیم پهلوی در مشهد و دایره گسترده اثرگذاری ایشان به خصوص بر جوانان، او را به یکی از محورهای اصلی روحانیت تبدیل کرده بود. چنانکه از اسناد بر میآید افراد مختلفی از جمله استاد مرتضی مطهری بر این مهم تاکید داشته است. سند پیش رو نکات ارزندهای را در این رابطه نشان میدهد.
بررسی اسناد تاریخی و روایت پژوهشگران نشان میدهد سیاستهای رضاخان در قبال عشایر ایران، فراتر از اقدامات امنیتی، به سرکوب سازمانیافته جوامع محلی انجامید؛ روندی که با خلع سلاح، اعدام، غارت و تحقیر گسترده همراه بود و آثار آن تا امروز در حافظه تاریخی کشور باقی مانده است.
تاریخ فرهنگی مدارس دینی و چگونگی مواجهه با مدرنیته در نشست نقد و بررسی کتاب «تاریخ فرهنگی مدارس اسلامی» بررسی میشود.
سفر کربلا قبل از انقلاب اسلامی حسرتی دستنیافتنی برای مردم بود، اما امروز زائران از نقاط مختلف کشور میتوانند بهصورت زمینی و هوایی به زیارت ارباب بروند.
داستانی از زهد آیت الله حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی پس از فوت حاج شیخ، در دوران محمدرضا پهلوی را میخوانید.
پژوهشگران در جریان مستندنگاری و بررسی فرشهای کاخ گلستان، دریافتند که این کاخ، سه تالار آینه با سه فرش مخصوص به خود داشته است. سه تخته فرش اکنون در این کاخ نگهداری میشوند اما از آن سه تالار آینه، فقط یک تالار باقی مانده است.