امیرالمؤمنین علیهالسلام از بالای منبر فرمودند: مسلمان باید از دوستی با سه نفر دوری کند: شوخ زشتکردار که کار زشت را برایت زیبا جلوه میدهد و دوست دارد تو هم مثل او باشی؛ احمق که نه خیر تو را میخواهد و نه میتواند بدی را از تو دفع کند؛ دروغگو که سخن تو را به دیگران و سخن دیگران را به تو میرساند، میان مردم تفرقه میاندازد و در سینهها کینه میکارد.
استاد پیشکسوت ادبیات و عرفان بر این باور است که؛ قرآن، سعدی، حافظ، مولانا، نظامی، بایبل و تمام کتب دینی اتفاق نظر دارند که ما نمیتوانیم از هیچ راهی بیشتر از راستی از سعادت برخوردار باشیم. بهترین راه سعادت ما در راستی، دوستی، محبت، عشقورزی است.
علی (ع) میفرماید: «دوست بدار در راه خدا آن کس را که در اصلاح دین با تو میستیزد و برای تو یقین کسب میکند».
معاشرت انسان با انسانهای دیگر کاملاً طبیعی است و انگیزه فطری دارد، انسان طوری آفریده شده است که از دیدن همنوعان خود خرسند میشود. اگر کسی مدّتی با دیگران ارتباطش قطع شود، شکنجه بزرگی است.
یادداشت دکتر نیره زبرجدی، استادیار دانشگاه درباره تعامل و معاشرت با مردم از نگاه حضرت علی (ع)
یادداشت حجت الاسلام محمود مرادی، کارشناس فرهنگی در پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ