در هیاهوی قاب های پر زرق و برق شبکه های اجتماعی که دیگ های نذری به ابزاری برای جلب توجه و جذب فالوور تبدیل شده اند، بازخوانی حقیقت نذر و پیراستن آن از نگاه های معامله گرایانه و تظاهر، ضرورتی انکارناپذیر برای حفظ سلامت معنوی جامعه است.
تبلیغات اغراق آمیز، فیلترهای فریبنده و وعده های غیرواقعی برای فروش کالا، مرزهای اخلاق و حلال خواری را در بازار به چالش کشیده اند و فقه پویای شیعه خط قرمزهای روشنی را برای حفظ سلامت معاملات ترسیم کرده است.
در دین مبین اسلام، کسب درآمد و انجام معاملات از اهمیت ویژه ای برخوردار است، اما این فعالیت ها باید در چارچوب احکام شرعی انجام شوند تا درآمد حاصل از آن ها حلال و پاک باشد. برخی معاملات به دلیل مغایرت با اصول شرعی، حرام شمرده شده و عواید حاصل از آن ها نیز ناپاک تلقی می گردد.
انسانی که به فکر سعادتمندی در دنیا و آخرت باشد، همیشه مراقب کسب و درآمد خودش است و حتی از مال شبههناک هم پرهیز میکند.
ابلیس براى فریب انسان از یک راه وارد نمىشود بلکه با ترفندهای مختلفی از جمله مشارکت در اموال که همان انحراف افراد از مسیر کسب رزق حلال است، انسانها را به انحراف میکشاند.
خداوند برای دستیابی به وسعت روزی حلال، دو دسته عوامل مادی و معنوی را تأثیرگذار دانسته است که هیچیک از عوامل جایگزین دیگری نمیشود.