در دهههای اخیر، مفهوم «رابطه عاطفی» و ساختار خانواده تحت تأثیر شدید جریانهای مدرنیته، فضای مجازی و تغییرات فرهنگی، دستخوش دگردیسیهای عمیقی شده است. فروپاشی الگوهای سنتی که پیش از این بر پایه تعهد، مصلحت خانواده و نقشهای تعریفشده دینی بنا شده بود، اکنون جامعه را با بحرانهایی نظیر تنهایی مفرط، کاهش نرخ ازدواج و سست شدن پیوندهای عاطفی مواجه کرده است. در این گزارش، به بررسی ریشههای این فروپاشی و بازخوانی ظرفیتهای اندیشه دینی برای بازسازی روابط انسانی میپردازیم.