دعا، یکی از قدیمیترین و اساسیترین شکلهای بیان خواستهها در بین انسانهاست که از دیرباز در زندگی بشر و ادیان مختلف وجود داشته است. این عمل نه تنها به عنوان ابزاری برای ارتباط با خالق شناخته میشود، بلکه به عنوان منبعی برای آرامش روحی و روانی نیز در نظر گرفته میشود.
ابتدا باید انواع فتنهها را بشناسیم چه فتنههایی که در روایات معصومین پیش بینی شده و چه فتنههایی که در طول زمان و مکانهای مختلف اتفاق میافتد.
در سنت الهی، حق همچون آب زلال و فلز خالص، ماندگار و سودمند است، در حالی که باطل به کف روی سیلاب یا ناخالصی فلزات میماند که ناپایدار و نابودشدنی است. قرآن با تمثیلهای بدیع، سرنوشت محتوم باطل را زوال و عاقبت حق را ثبات معرفی میکند. روایات معصومین نیز بر این حقیقت تأکید دارند که هرچند باطل گاه قدرتمند مینماید، اما ذاتاً محکوم به فناست و بهمحض ظهور حق، نابودی آن حتمی خواهد بود.
یأس و ناامیدی از رحمت خدا بزرگترین گناه است. گناه انسان به دو دسته کبیره و صغیره تقسیم میشود و یأس، بزرگترین گناه کبیره است که مانع بهرهمندی از عنایت خدا میشود. روایتها نشان میدهند حتی کسی که گناهی عظیم مرتکب شده، اگر از رحمت الهی ناامید نشود، امید به آمرزش دارد و خطرناکترین سقوط، همان ناامیدی است.