شعر زیارت در ادبیات فارسی تنها توصیف یک سفر جغرافیایی نیست، بلکه تجلی اشتیاق روحی زائرانی است که پیش از رسیدن به بینالحرمین، با بال کلمات گرد ضریح چرخیدهاند. این نوشتار به بررسی چگونگی بازنمایی ارادت شاعران به آستان حسینی و تبدیل کلمات به توشه راه زائران میپردازد.