چرا با وجود ظلمهای آشکار، مجازات الهی فوراً نازل نمیشود؟ قرآن در آیه ۴۲ سوره سوره ابراهیم روشن میکند که این تأخیر، نشانه غفلت نیست، بلکه جلوهای از حکمت الهی، مهلت برای بازگشت و مقدمه تحقق عدالت قطعی است.
خداوند در سوره مبارکه ابراهیم میفرماید که اگر پیامبران و مؤمنان صبر کنند، دشمنان نابود خواهند شد. دشمن هرچقدر قدرتنمایی کند، سرنوشت نهایی او برابر جبهه حق شکست و نابودی است و در واقع این قدرتنمایی سرابی بیش نیست.
خداوند در سوره مبارکه ابراهیم با ذکر مثالهایی از طبیعت، حقیقت ایمان و بیایمانی را نشان میدهد و از سوی دیگر، پرده از چهره دشمنان برمیدارد. دشمنشناسی در این آیات از آن جهت اهمیت دارد که دشمن همواره میکوشد ایمان ریشهدار را متزلزل و کفر بیریشه را پایدار جلوه دهد.
خداوند در سوره مبارکه ابراهیم میفرماید که دشمن فریب میدهد و این فریب از روی وعده و وعید است و نه اجبار، در واقع بزرگترین خطر دشمن، غفلت خود ما است که فریبش را میخوریم.
نهضت ملی زندگی با آیهها برای روز سیزدهم ماه رمضان، آیه ۷ سوره ابراهیم (ع) را انتخاب کرده است؛ شعری از شاعر شیرین سخن پارسی؛ سعدی شیرازی که به ضربالمثل تبدیل شده که میگوید: شکر نعمت، نعمتت افزون کند/ کفر، نعمت از کفت بیرون کند، مصداق این آیه شریفه است.