آیات پایانی سوره شوری با ترسیم سرنوشت ستمگران و یادآوری حاکمیت مطلق خداوند، انسان را به استفاده از فرصتهای باقیمانده فرا میخواند و هشدار میدهد که پیش از فرارسیدن روزی که راه بازگشت بسته میشود، باید دعوت الهی را پذیرفت و به سوی حق بازگشت.
آیات ۱۱ تا ۱۵ سوره شوری نشان میدهد که خداوند، امتها را به برپایی دین و پرهیز از تفرقه فراخوانده است، اما دشمنان از سر زیادهخواهی و با دامن زدن به اختلاف، در برابر این فرمان الهی ایستادند.
آیه ۴۹ سوره شوری بیان میکند که خداوند مالک هستی است و هرگونه نعمت و رحمتی از جانب اوست. اوست که به هر کس بخواهد فرزند دختر یا پسر میدهد و یا برخی را عقیم میسازد. این آیه نشان میدهد که تعیین جنسیت فرزند و توانایی فرزندآوری، نشانی از قدرت و حاکمیت خداوند است و انسان در این زمینه محدودیت دارد.
خداوند در آیه چهل سوره شورا، شرط استحقاق پاداش الهی را ترکیب «عفو» و «اصلاح» قرار داده است. صرف گذشت کردن بدون تلاش برای اصلاح رابطه و رفع کدورتها، نمیتواند نتیجه مطلوب را حاصل کند. این ترکیب سازنده عفو همراه با اصلاح است که هم بخشش را در بر دارد و هم بهبود روابط را به دنبال میآورد و منجر به آن پاداش ویژهای میشود که خداوند وعده داده است.