در روزگاری که حقیقت بیش از هر زمان دیگری در دسترس است، گمراهی نه از نشنیدن، بلکه از نخواستن آغاز میشود، آیات ۵۱ تا ۵۹ سوره قصص نشان میدهد هدایت، نتیجه انتخاب آگاهانه دلهاست، نه حاصل وفور پیامها و انسان معاصر بیش از همیشه میان دانستن و رفتن، متوقف مانده است.
در سوره قصص میفرماید که اراده الهی آرام، تدریجی و گاه از دل ضعیفترین موقعیتها مسیر تاریخ را عوض میکند و این آیات نشان میدهند که وعده الهی نه یک شعار انتزاعی، بلکه برنامهای دقیق برای تغییر معادلات قدرت است.
ثروت میتواند انسان را فریب دهد و او را دچار توهم بینیازی از خدا کند، چرا که احساس قدرت و کنترل بر زندگی، رابطه با خالق را کمرنگ میکند. قرآن در آیات ۷۸ تا ۸۴ سوره قصص، داستان قارون را نقل میکند؛ مردی که ثروتش را محصول علم خود میدانست و غرور او سرانجام به فرو رفتن در زمین و نابودی انجامید.
خدا در آیات آغازین سوره عنکبوت به سنجش ایمان افراد اشاره میکند و میفرماید که آیا مردم گمان کردهاند که صرف گفتن «ایمان آوردیم» رها میشوند و آزمایش نمیشوند؟
قارون با وجود ثروتی عظیم، به خوشبختی نرسید، زیرا آن را مایه غرور و طغیان ساخت. قرآن در آیات ۷۶ و ۷۷ سوره قصص نشان میدهد که بیاعتنایی او به نصیحتها، ثروتش را از نعمت به عامل نابودی تبدیل کرد.
در جهانی که اعتماد فرو ریخته و حقیقت زیر موج تردید و تحریف پنهان شده است، قرآن با بازخوانی مسیر پیامبران در آیات ۴۴ تا ۵۰ سوره قصص یادآور میشود که در عصر بیاعتمادی، تنها راه نجات، ایستادگی آگاهانه و برحق است، حتی اگر در اقلیت و بیپشتیبان باشی.
آیات ۲۹ تا ۳۵ سوره قصص، نقطه آغاز رسالت حضرت موسی(ع) را به تصویر میکشند، جایی که او در مسیر بازگشت از مدین، در دل تاریکی شب، با ندای الهی روبهرو میشود و این تجربه معنوی، سرآغاز مأموریتی بزرگ برای هدایت بنیاسرائیل و مقابله با فرعون میگردد.
حکایت موسی و دختران شعیب در سوره قصص بخشی سرنوشتساز از زندگی حضرت موسی علیهالسلام را روایت میکند، جایی که او پس از ترک مصر، با دختران شعیب در مدین روبهرو میشود و کمک صادقانه و حیای او، فصل تازهای از زندگی را به اذن خدا رقم میزند.
قرآن در آیات ۱۴ تا ۲۱ سوره قصص از لغزشی بزرگ در زندگی موسی(ع) پیش از رسالت میگوید، قتلی ناخواسته که با توبهای صادقانه و بخشش الهی همراه شد.
دبیر شورایعالی حوزههای علمیه گفت: خدای متعال به انسان سرمایههای گرانبهایی چون عمر، سلامت، جوانی و نشاط عطا کرده است و عقل حکم میکند این سرمایهها در مسیر بندگی و آبادانی آخرت صرف شود.
نویسنده کتاب «استخاره؛ پایان تردیدها» تلاش کرده تا ضمن بیان جایگاه استخاره در آموزههای دینی به انحرافها و بدعتهایی که در پوشش استخاره رواج یافته، بپردازد.