آیتالله حاج شیخ عباس طسوجی در نقلی از احوالات خود، «تلاوت حامیم قرآن و اهدای ثواب آن به حضرت فاطمه زهرا سلاماللهعلیها» را از اعمال مجرب برای گشایش در امور و استجابت سریع دعا معرفی کرده است.
آیتالله مصباح یزدی دوران جوانی را زمان اوج درک محبت میداند و توصیه میکند که انسان بداند مهر خویش را به چه کسی میبخشد و دلش را به چه محبوبی میسپارد.
علامه مصباح یزدی هشدار میدهد که فردگرایی افراطی انسان را به موجودی پستتر از حیوان تبدیل میکند؛ زیرا وقتی عشق و مسئولیت از دلش برود، دیگر نشانی از انسانیت ندارد.
عارف فرزانه مرحوم سيدذبيح الله قوامی معروف و مشهور به «حاج آقا فخر تهرانی» از سالكين الیالله و عرفایی بود كه هنوز قدر و منزلتش پنهان باقی مانده است.
ایشان در برابر ناسزا، با کمک و بزرگواری پاسخ میداد و صبر را نشانه بزرگی میدانست.
آیتاللهالعظمی جوادی آملی در تبیین حقوق فرزندان، بر وظیفه والدین در تربیت نسل تأکید دارد و تفاوت دیدگاه اسلام با اعلامیه جهانی حقوق بشر را یادآور میشود.
یک مسلمان واقعی در مقابل ناموسش غیرتی دارد؛ نسبت به دشمنش شعوری دارد. اگر انسان یک یا دو مرتبه دشمنش را نشناسد و از آن زخم بخورد، بالاخره می فهمد که دشمن چه ماهیتی دارد.یک انسان و مسلمان واقعی نسبت به مردمش، خاندانش، ملتش و به احساس ملی و مذهبی اش علاقه و عاطفه ای دارد که حاضر نمی شود کاری کند تا منافع آنها تحت الشعاع قرار بگیرد.
آیتالله بروجردی فقیر متکدی را نصیحت کرد و با حدیث امیرالمؤمنین او را به کار و کسب فراخواند.
از همه مهمتر، مسئله روضه اباعبدالله(ع) بود. اینقدر برای آیتالله بهجت مهم بود که حدود 50 سال هر هفته مجلس داشتند و ایشان حاضر نبود به این سادگی این کار را ترک کند. حتی در حال کسالت و مریضی اصرار داشت که این مجلس باید برقرار شود و اصرار داشت که خودش باید حضور داشته باشد. خیلی برایش مهم بود که از اول مجلس حضور داشته باشد.
یک استاد درس خارج حوزه در جلسه اخلاق خود، به موضوع زهد و قناعت پرداخت و تأکید کرد: یکی از هدیههایی که خدا به پیامبر(ص) عنایت فرموده مسئله زهد است، همچنین اخلاص و توکل سپس یقین هدیههایی است از سوی خدا به پیامبر(ص) رسیده است.
علامه طباطبایی در تبیین فلسفه ابتلا با اشاره به نقش تربیتی رنجها تأکید میکند که گاه خداوند انسان را به فقر یا بیماریهای دشوار مبتلا میسازد تا حجاب غفلت کنار رود و دل بنده بار دیگر با اخلاص نام خدا را صدا بزند؛ نگاهی که سختیها را فرصتی برای بیداری فطرت و بازگشت به یاد الهی میداند.
کربلایی خلیل در خواب، پیامبر(ص) را دید و به برکت خدمت به فرزند ایشان، وعده حج و ادای قرض گرفت. بعد گنجی یافت و قرضش ادا شد؛ زیرا به خاندان پیامبر خدمت کرده بود.
نامهای کوتاه اما عمیق از عارف نامدار شیعه، میرزا جواد آقا ملکی تبریزی، که در آن نقشه راه تهذیب نفس، کنترل خوراک و خواب، ذکر، فکر و مراتب سیر روح تا لقای الهی برای یک سالک حقیقی ترسیم شده است.
مرحوم والد آیتالله تألهی معتقد بودند هر مسلمان باید حداقل یک بار در عمر ادعیه یا عمل وارده را انجام دهد.
علامه طباطبایی به توصیه استادش آیتالله قاضی از امامت جماعت پرهیز داشت و حتی در تشییع جنازه، اقتدا کرد.
آیتالله بروجردی پس از سجده در نماز، با زبان حال از خدا عذرخواهی میکرد که بیش از این توان انجام وظیفه ندارد.
آیتالله شاهآبادی با وجود شهرت خیابان لالهزار به فساد، مقید بود از آن مسیر عبور کند. او میفرمود: «میخواهم حضور من حجتی برای مردم باشد.
آیتالله قائمی، از شاگردان آیتالله کشمیری، روش تربیتی ایشان را شرح میدهد. به باور آیتالله کشمیری، دست یافتن به کمالات معنوی مشروط به دو مرحله اساسی است: اول ترک کامل محرمات و دوم عمل دقیق به واجبات دینی.
مراسم بزرگداشت سالگرد ارتحال عالم ربانی حضرت آیت الله حاج سید محمدعلی حائری طبسی(قدسسرهالشریف)شامگاه جمعه ۱۴ آذرماه مطابق با ۱۴ جمادی الثانی در شهر مقدس قم حسینیه کربلاء المقدسة برگزار خواهد شد.
احترام و محبت به والدین، حتی در سختترین شرایط، نشانهی بزرگی روح و ایمان است.
علامه طباطبایی از چهرههای بنیانگذار تفکر فلسفی و تفسیر نوین در ایران معاصر است. آثار ماندگار او مانند تفسیر المیزان و مجموعه بدایه و نهایه، امروز از ارکان آموزشهای حوزوی و دانشگاهی شمرده میشود. روشنکردن تاریخ دقیق رحلت چنین شخصیتی، بخشی از امانتداری در روایت تاریخ اندیشه شیعی است.
روایت «رَحِمَ اللهُ مَنْ أَهْدَی إِلَیَّ عُیُوبِی» ما را به پذیرش نقد و اصلاح خود دعوت میکند. گفتن عیب با نیت خیر، خدمتی بزرگ است؛ چه در خانه، چه در جامعه، و نشانهای از تواضع واقعی.
چند روز پیش از رحلت آیتالله بروجردی (ره)، ایشان با ناراحتی از اینکه عمل ارزشمندی انجام ندادهاند، ابراز تأسف کردند. در پاسخ به شاگردان که به آثار خیر و تربیت شاگردان اشاره کردند، ایشان با نقل جملهای که گویی حدیث قدسی بود، فرمودند: «عمل را باید خالص انجام داد؛ نقاد بسیار آگاهی آنجا هست.»
سید العلماء لقبی است که حضرت امام خمینی ره در دیدار با آیت الله سید علی بهبهانی در سال 42 به ایشان داده اند. موشن گرافیک سیدالعلما با محوریت زندگی حضرت آیت الله سید علی بهبهانی در مرکز رسانه حوزه علمیه خوزستان تولید و منتشر شد.
رهبر معظم انقلاب: در زمینههای گوناکون چه در زمینههای فلسفی چه در زمینههای اجتماعی دینی و چه در زمینههای سیاسی دینی همچنان فضای فکری جامعه مرهون افکار شهید مطهری است.
ابعاد شخصیتی مرحوم آیت الله العظمی سید حسین طباطبایی قمی منحصر در ابعاد علمی و معنوی نمیشود و ایشان یکی از سدّهای بزرگ در مقابل برنامههای انحرافی پهلوی به حساب می آمد، برای مثال می توان به واکنش ایشان در برابر جریان کشف حجاب اشاره کرد که در نهایت باعث وقوع حادثه خونین قیام گوهرشاد و دستگیری و تبعید ایشان به عراق شد.
مرحوم آیت الله العظمی سید احمد خوانساری که از سطح علمی بالایی در حوزه علمیه برخوردار بود، هم در دوران زعامت مرحوم آیت الله العظمی حائری یزدی و هم در زمان زعامت مرحوم آیت الله العظمی بروجردی، جایگاه بالایی داشت و مشاوره همیشگی این دو عالم بزرگ بود. اما با وفات مرحوم علامه حاج آقا یحیی سجادی از علمای تهران، مردم تهران از آیت الله العظمی بروجردی درخواست اعزام شخصیتی با کفایت برای پرداختن به امور دینی مردم و استقرار در مسجد حاج سید عزیزالله تهران کردند و مرحوم آیت الله العظمی بروجردی نیز مرحوم آیت الله سید احمد خوانساری را برای این مسئله انتخاب نمودند.
او که از نوجوانی علاقهمند به مسیر طلبگی بود، با مخالفت خانوادهاش برای پیمودن این مسیر مواجه شد و برای همین مدتی مخفیانه شروع به درس حوزوی کرد و سپس با اجازه خانواده اش، به حوزههای علمیه تهران، اصفهان و نجف رفت و از محضر اساتید نامداری مانند مرحوم صاحب جواهر و کاشف الغطا بهره برد.
آیت الله محسن حکیم، از علمای مطرح عراق بود که همواره در عرصه اجتماعی فعال بود. حمایت قوی از فلسطین و مبارزه با تفکر کمونیسم و صدور فتوای حرمت پیوستن به حزب کونیست نشانه هایی از تلاش های او بود.
امام خمینی پس از تبعید به عراق، به مدت ۱۲ سال و ۱۱ ماه در نجف سکونت کردند.