سیمین دانشور، نویسندهای که در هوای بهاری اردیبهشت چشم به جهان گشود، زبان زنانه، جهان بینی زنانه و صمیمیت و خلوص زنانه را در داستانهایش به رخ میکشد. شاید مهمترین تاثیر او در ادبیات ایران این باشد که به زنان نشان داد نیازی نیست مانند مردان بنویسند و میتوانند از زاویه دید خود جهانی داستانی بسازند.
آن گونه که خود سیمین دانشور تأیید کرده امام موسی صدر این رمان را به زبان عربی ترجمه کرده است، ترجمهای که الان البته اثری از آن پیدا نمیشود.