طراح بازی «جان سیاوش» گفت: هدف اصلی تولید «جان سیاوش»، آشنا کردن نسل امروز با شاهنامه و فرهنگ ایرانی بود که خوشبختانه بعد از تولید بازی، مخاطبان بیشتری جذب شاهنامهخوانی شدند.
شاهنامه اثری است که هر نسل باید آن را دوباره کشف کند. اگر روزگاری سادهنویسی مهمترین راه معرفی این اثر به کودکان بود، امروز طنز، زبان محاوره، روایتهای شاعرانه، داستانهای کوتاه و حتی قالبهای تصویری نیز میتوانند دروازه ورود نسل جدید به دنیای فردوسی باشند.
شاهنامه را معمولاً با صحنههای نبرد و پهلوانی میشناسند، اما در لایههای عمیقتر این اثر، جنگ نه یک فضیلت، بلکه پدیدهای پیچیده با ریشههای روانی، اخلاقی و اجتماعی است.
کینخواهی ایرانیان صرفا معطوف به صالحان است. از همین رو شاهنامه قبل از طرح مساله کینخواهی ایرج و سیاوش ابتدا به شخصیت پردازی ایرج و سیاوش میپردازد.
آبی لاجوردی جزو رنگهایی است که در جهان با نام «ایرانی» نامیده میشود. این رنگ بر روی سفالهای ایرانی و کاشیکاریها استفاده شده است و در نقوش مساجد ایران تا مدیترانه دیده میشود.
عکس معروفی که در کنگره هزاره فردوسی گرفته شد، عکسی تکرارناشدنی در تاریخ است.، چراکه هیچ زمان دیگر این تعداد ایران شناس در ایران گرد نیامده و در یک قاب جمع نشده اند.
فردوسی پارسیگویی پارسا و یکتاپرستی بیادعاست که از آغاز تا پایان شاهنامه ما را به دانایی و روشنایی دعوت میکند. او تاکید دارد فردوسی شاعری است که با آفرینش شاهکار بیبدیل «شاهنامه» ضامن مانایی و ماندگاری زبان پارسی شده است.
هنر نساجی در عصر ساسانی نه تنها بازتابدهنده آرمانهای سیاسی، دینی و زیستبوم فرهنگی مردم ایران بوده، بلکه با تنوع طرح، رنگ و نقش، تأثیری فراتر از مرزهای ایران زمین داشته است.
از ندوشن یزد برخاست و به یکی از ستونهای فرهنگ معاصر ایران بدل شد؛ «محمدعلی اسلامی ندوشن» با بیش از ۷۰ کتاب و ۵۰۰ مقاله نشان داد چطور عشق به زبان فارسی و استقلال نظر میتواند نسل تازه را شیفته قلم کند. شاه بیت همه کتابهای این نویسنده یک جمله ناب است که همان هم وصیت فرهنگی او به ایرانیان شد.
شاهنامه در حالی بهعنوان یک شاهکار ادبی در دنیا شناخته میشود که بسیاری از ما ایرانیها حتی برای یکبار هم این گنج ماندگار را ورق نزده و اصلاً نمیدانیم هفتخان رستم که میگویند از کجا آمده است!
زورخانه ساختمانی در میانه بافت زندگی مردم در دل شهر و کنار مسجد و بازار و میدانگاه است و ورزش زورخانه ای فقط یک ورزش نیست، آئینی است که وامدار معانی بسیار است و نمادهای فرهنگی فراوانی دارد.