آیت الله شاهآبادی در قم آستین همت بالا زد تا علوم عقلی، عرفان و اخلاق را که در آن زمان به دلیل کجفهمیها و قشریگریها منزوی شده بود، احیا کند.
مسجد جَمْکَران، مسجدی منسوب به امام زمان(عج) در محدوده شهر قم که گفته میشود حسن بن مثله جمکرانی به دستور امام زمان (عج) آن را ساخته است.
روزی آیتالله کشمیری در وادیالسلام قم، علامه حکیمی را دید که با تیپ خاص عبور میکرد. ایشان فرمود این آقا را صدا بزن. گفت: «این کسی است که آنچه از دین و معارف فهمیده، به آن عمل میکند.» این نقطه آغاز آشنایی بود. آیتالله کشمیری باطن افراد را میدید و به آنچه میدانست عمل میکرد.
در میان این حجم عظیم از فعالیتهای غیرمنظم، چهرهای که مسئولیتهای متعددی را بر دوش میکشید، امام خامنهای بود.
حضرت معصومه (علیهاالسلام)، یکی از بزرگترین شخصیتهای تاریخ اسلام و تاریخ تشیع است. این بانوی گرانقدر نقشی حیاتی در گسترش معارف اهل بیت (علیهمالسلام) و نشر فرهنگ اسلامی در جهان اسلام داشتهاند. با تولد ایشان در خانه امام هفتم، در زمانهای پر از خفقان و وحشت بر جامعه مسلمین، الگو و نمادی دیگر از یک زن کامل که در ولایتمداری، تقوا، دانش و فداکاری سرآمد بود، به مسلمانان معرفی شد.
ماه مبارک رمضان در قم، تنها موسم روزهداری و عبادت فردی نیست، بلکه عرصهای برای احیای سنتهای دیرینه، تحکیم روابط خانوادگی و گسترش همدلی اجتماعی است؛ از آیین کلوخاندازان و آشتیکنان تا جلسات خانگی قرآن و احیای باشکوه شبهای قدر، جلوههایی از فرهنگی ریشهدار که نسل به نسل تداوم یافته است.
ورود حضرت معصومه (س) به شهر قم، رویدادی است که فراتر از یک جریان تاریخی صرف، در چارچوب فلسفه دین، فلسفه اخلاق و فلسفه تاریخ، به مثابه یک نقطه عطف در ساختارهای معرفتی و فرهنگی جامعه قابل تحلیل است.
همزمان با فرارسیدن سالروز رحلت شهادتگونه کریمه اهلبیت، حضرت فاطمه معصومه سلامالله علیها، فضای مسجد مقدس جمکران حال و هوایی از حزن و ماتم به خود گرفت.
حضرت معصومه (س) در سایهسار وجود نورانی برادرش زندگی میکرد، زیرا پدر بزرگوارش در زندان بود، هنگامی که یگانه برادر و پناهگاهش از روی اکراه به مرو رفت، یک سال در مدینه بدون برادر زندگی کرد، اما کاسه صبرش لبریز شد، تصمیم گرفت بهخاطر دیدار برادر، سفر دور و دراز بین مدینه و خراسان و مرو را بپیماید.
محدث قمی در رویایی صادقه، میرزای قمی را میبیند و از شفاعت حضرت معصومه (س) برای اهل قم میپرسد. در پاسخ، میرزا با حرارتی خاص میفرماید: «شفاعت اهل قم با من است؛ آن بانوی بزرگوار، شفاعتکننده تمام شیعیان جهان هستند.»
امام صادق (ع) در روایتی ژرف، قم را کانونی میدانند که علم و فضیلت از آنجا طلوع میکند و تا حدی گسترش مییابد که هیچ جاهلی در دین، حتی در میان زنان پردهنشین، باقی نمیماند. این شکوفایی، نوید نزدیکی ظهور و سرآغازی برای فراگیری جهانی دین و دانش است.
کارشناس تاریخ اسلام گفت: ورود حضرت معصومه (س) به قم در سال ۲۰۱ قمری، نقطه عطف جایگاه تاریخی این شهر در جهان تشیع بود.
دانشیار دانشگاه قرآن و حدیث فت: اگر شارع، وجوب حکم نماز را بیان نکند عقل به صورت مستقل نمیتواند وجوب نماز را درک کند لذا شارع باید لطف کرده و وجوب را بگوید اما شارع اگر بگوید دروغ گفتن حرام است، عقل میفهمد که دروغ، حرام است و اگر نگوید هم، عقل بدی دروغ را درک میکند.
دانشگاه ادیان و مذاهب نقش ممتازی در رونق بخشیدن به توریسم علمی در کشور دارد.
شهر قم با تکیه بر پیشینه تاریخی، موقعیت مذهبی، مراکز علمی و فرهنگی، و همچنین نقش خود در تحولات سیاسی و اجتماعی، جایگاه ویژهای در فرهنگ و تمدن ایرانی دارد.
استاد حوزه و دانشگاه با بیان اینکه حرکتهای عظیم مردمی در مقابله با ظلم و ستم دژخیمان آمریکایی و اسرائیلی در لبنان، غزه، یمن و … نمونه هایی از بعثت جهانی مردم است که در مسیر ظهور به حرکت در آمده است گفت: این حرکت و مقاومت را می توان یکی از مهمترین گامهای این جنبش در راستای زمینه سازی ظهور و تحقق تمدن جهانی اسلام دانست.
عکسهای قدیمی از شهر مقدس قم و مسجد اعظم قم را از کانال کتابخانه مسجد اعظم را مشاهده میفرمایید.
بقعة این امامزاده در محلّه خاکفرج، میدان الهادى شهر قم واقع شده و به «شاهزاده احمد» مشهور است.
جلوههایی از مقام و منزلت حضرت فاطمه معصومه سلام الله علی ها را میتوان در سیره و کلام بزرگان مشاهده کرد؛ اما یکی از ویژگیهای این مجلله عـظیمالشـان که مبین جایگاه والای ایشان است شباهت به جدهاش حضرت زهرا سلام الله علیه در معیارهای ارزشی است.
نگاهی به قبرستان تاریخی شیخان در قم که محل دفن بیش از 600 عالم دینی است
روز پنجم جمادى الاول سال 5 يا 6 هجرت سالروز میلاد حضرت زینب(س) است.
قبرستان شیخان، قبرستانی تاریخی در نزدیکی حرم حضرت معصومه سلام الله علیها است.
مدرسه حجتیه از مدارس علوم دینی در قم است که توسط سید محمد حجت کوهکمری در سال ۱۳۲۴ شمسی تأسیس شد.
سال 1300 شمسی گروهی از سوی وزارت جنگ کشور انگلیس از مسیر ایران، به سمت هند سفر می کنند.