شوخی در خانواده میتواند به صمیمیت، کاهش تنش و تقویت مهارتهای اجتماعی کودکان کمک کند؛ اما وقتی طعنه، تحقیر ظاهر، تواناییها یا نقاط ضعف کودک به بخشی از شوخیهای همیشگی تبدیل شود، ممکن است خنده جای خود را به آسیب روانی بدهد. خطاهای رایج والدین در تشخیص شوخی از تمسخر که معیار اصلی، خنده کودک نیست؛ بلکه احساسی است که پس از شوخی در رابطه باقی میماند.
به گفته یک روانشناس، شوخیهای سالم میان خواهر و برادر بخشی از مهارتآموزیهای اجتماعی و تقویت پیوند عاطفی آنهاست این در حالیست که مرز میان شوخی و تحقیر، نه در میزان خنده، بلکه در احساس امنیت و احترام متقابل خواهر و برادری نهفته است.
شوخی در اسلام نیازمند نیت خالص، رعایت حرمتها، تناسب با موقعیت و افراد، و پرهیز از افراط و قهقهه است تا رفتاری پسندیده تلقی شود.
گاهی بیآنکه متوجه باشیم، یک جمله ساده، یک کلمه تمسخرآمیز یا حتی یک شوخی نابهجا میتواند زخمی عمیق بر روح دیگران وارد کند.
آیت الله بهجت در برخی مجالس گاهی در ضمن لطایفی می گفتند و شوخی می کردند.