قرضالحسنه در فقه شیعه تنها به معنای کمک مالی بدون سود نیست؛ برای این کار شرایط و آدابی تعیین شده است؛ از حرمت شرط سود و ربا گرفته تا حفظ آبروی قرضگیرنده، مهلت دادن به بدهکار ناتوان و حتی ثواب بخشیدن بدهی.
گاهی یک جمله میتواند نگاه انسان به تمام داراییهایش را تغییر دهد؛ قرآن در آیات ۴ تا ۱۱ سوره حدید، با یادآوری مالکیت مطلق خداوند، انسان را متوجه حقیقتی میکند که معمولاً فراموش میشود، آنچه در اختیار ماست، لزوماً متعلق به ما نیست.
مدارا و مهلتدادن به بدهکار ناتوان، در روایات صدقهای پرفضیلت و نجاتبخش دانسته شده که ثوابهای بزرگ دنیوی و اخروی دارد و نشانهٔ ایمان و کرامت انسانی است.
میرزا احمد عابد نهاوندی معروف به مرشد چلویی که روایت ها درباره بخشش او بسیار است بالای پیشخوان مغازهاش نوشته بود «نسیه و وجه دستی داده میشود، حتی به جنابعالی، به قدر قُوِه!».