«قوم برگزیده» چه معنایی دارد و آیا برخی برداشت‌های تاریخی از این مفهوم، به شکل‌گیری نگاه تبعیض‌آمیز نسبت به دیگر ملت‌ها منجر شده است؟ برخی منابع انتقادی با استناد به مطالبی که به تلمود و دیگر متون یهودی نسبت می‌دهند، ادعاهایی جنجالی درباره جایگاه غیر یهودیان، مالکیت اموال آنان و مناسبات اقتصادی مطرح کرده‌اند؛ ادعاهایی که بررسی صحت و زمینه تاریخی هر یک، نیازمند مراجعه مستقیم به منابع و تفکیک میان آموزه‌های دینی، تفاسیر تاریخی و عملکرد جریان‌های مختلف یهودی است.
«خدا با ماست» فقط یک جمله برای آرام کردن دل در روزهای سخت نیست؛ کتاب اکبر شریفی تلاش می‌کند نشان دهد «معیت الهی» چگونه می‌تواند از یک مفهوم قرآنی به مبنایی برای امید، توکل، مسئولیت و استقامت تبدیل شود. این اثر با تکیه بر بیانات شهید آیت‌الله العظمی سیدعلی خامنه‌ای و منابع اسلامی، از ماجرای حضرت موسی(ع) تا عاشورا را در امتداد یک پرسش اساسی بازخوانی می‌کند: در لحظه‌ای که همه محاسبات ظاهری علیه انسان است، چه چیزی او را از تسلیم شدن بازمی‌دارد؟
صفحه هشتم قرآن شامل آیات ۴۹ تا ۵۷ سوره مبارکه بقره است. خداوند در این آیات به حضرت موسی(ع) پیام می‌فرستد که مردم و پیروان خود را عاشق معبود کن.
بسیاری از مفسران این آیه را درباره عبدالله بن سلّام دانسته‌اند، اما با توجه به سیاق مکی سوره، مخاطب آیات و زمان مسلمان‌شدن او، این نسبت مورد تردید است.
روایت‌های مربوط به شهادت حضرت زکریا (ع) با آیات قرآن و روایات صحیح در تضاد است و احتمالاً با شخصیتی دیگر در کتاب مقدس خلط شده است.
«یهود» پیروان شریعت و زیرمجموعه‌ای از «بنی‌اسرائیل» (فرزندان یعقوب) هستند؛ لذا هر یهودی از بنی‌اسرائیل است، اما عکس آن لزوماً صادق نیست.
یک پژوهشگر قرآنی گفت: در عصر کنونی با گونه‌ای از سامری‌گری مواجهیم که نه در قالب دشمنی آشکار، بلکه در قامت جریان‌های فکری نفوذی و با ابزارهای سحرآمیز رسانه‌ای، اراده سیاسی جامعه مؤمنان را هدف گرفته‌اند.
آیه 21 سوره مائده، مالکیت ابدی برای یهود ثابت نمی‌کند، بلکه وعده‌ای مشروط به ایمان و فرمان‌برداری است که با سرپیچی از بین می‌رود.
طبق برخی منابع تاریخی در چنین روزهایی سپاه فرعون در رود نیل غرق شد و امروز هم فرعونیان زمان که همان بنی‌اسرائیل هستند با جنایات و خون خواری هایشان در حال غرق شدن هستند.
یکی از خوشنویسان کشورمان با الهام از آیاتی که خداوند به صفات نکوهیده قوم بنی‌اسرائیل اشاره فرموده، آثاری را در چهار زبان عربی، فارسی، انگلیسی و عبری خلق کرد.
طولانی‌ترین سفری که قرآن آن را روایت می‌کند، سفر قوم بنی‌اسرائیل است؛ قومی که علی‌رغم هدایت حضرت موسی(ع)، چون خودشان نخواستند، عاقبت‌المجرمین شدند.
حکم تشریعی دریافت جزیه، راهکار مسلمانان برای تحقق “ذلت و مسکنت” اهل کتاب است، نه بیان صریح قرآن بر وقوع حتمی آن.
دولتهای استعمارگر از مدتها قبل از دوره معاصر به دلیل موقعیت استراتژیک فلسطین برای کنترل بر این سرزمین نقشه می کشیدند.
حدود دو هزار سال پیش از میلاد مسیح، حضرت ابراهیم با خاندانش از بابل وارد سرزمینی میان نیل تا فرات شد که به کنعان مشهور است و قوم «فیلیسطی» در آن زندگی می کردند