«بنی اسرائیل» از اقوام یهودی است که در قرآن کریم به صورت مفصّل به بیان زندگی، ویژگی ها و نوع برخورد آنان با پیامبران پرداخته شده است. در قرآن کریم، 41 بار از این قوم نام برده شده; همچنین در عهدین، سیر تحوّلات و اوصاف آنان در اسفار گوناگون بیان شده است. در این پژوهش، تلاش کرده ایم تا گزارش کوتاهی از این قوم در عهدین و قرآن کریم عرضه گردد.
«یهود» پیروان شریعت و زیرمجموعهای از «بنیاسرائیل» (فرزندان یعقوب) هستند؛ لذا هر یهودی از بنیاسرائیل است، اما عکس آن لزوماً صادق نیست.
آیه ۱۵۶ اعراف بیانگر سنت الهی است که هرگاه یهودیان سرکشی کنند، خداوند گروهی را بر آنان مسلط میکند تا آنان را عذاب دهند، و این چرخه در تاریخ آنان تکرار شده است.
حجتالاسلام میرجلیلی با اشاره به مفهوم دیاسپورا در عهد عتیق و تیه در قرآن گفت: دیاسپورا بهمثابه تیه تمدنی؛ جلوهای از ویژهگرایی الهیاتی است و تحلیل تطبیقی نشان میدهد که «تیه» در قرآن نوعی مجازات موقت و هشدار قاطع برای قوم بنیاسرائیل است، در حالی که «دیاسپورا» در سنت یهودی، تجربهای پیچیدهتر و هویتساز است؛ هر دو مفهوم در چارچوب الهیات عهد معنا پیدا میکنند که رابطه خاص میان خدا و قوم خاص را در طرد و بازگشت بازتاب میدهد.