قیام مسلم بن عقیل (ع)
سفیر شجاعی که در یک انتخاب دشوار قیام مسلحانه را برگزید
مسلم بن عقیل در آغاز مأموریتی سیاسی ـ ارشادی داشت و تحولات بعدی کوفه او را به سمت تقابل آشکار با حکومت واداشت.
بررسی عبرتهای قیام حضرت مسلم (ع) بر مبنای اندیشههای رهبر شهید/ تقاصِ تردید؛ چگونه «ترسِ خواص» مسیر تاریخ را از کربلا به عاشورا کشاند؟
فرا رسیدن ایام مسلمیه، بیش از آنکه بر مظلومیت سفیر کربلا دلالت داشته باشد، بازخوانی یک پرونده قطور تاریخی درباره «لحظهشناسی نخبگان» است. واکاوی سقوط کوفه نشان میدهد که تاریخ نه در میدان جنگ، بلکه در اتاقهای فکر و در دوراهی «دنیاطلبی» یا «حقخواهیِ» خواص رقم میخورد. جایی که یک شهادتِ حق از سوی شریح قاضی یا یک ایستادگی از سوی سران قبایل، میتوانست از وقوع فاجعه عاشورا جلوگیری کند، اما «حرص به زنده ماندن» ورق را برگرداند.
چرا قیام مسلم بن عقیل (ع) به ثمر ننشست؟
قیام مسلم بن عقیل (ع) در کوفه، با وجود استقبال اولیه و بیعت گسترده مردم، به دلیل عوامل متعددی از جمله سخنچینی و جاسوسی امویان، روی کار آمدن حاکم بیرحمی چون عبیدالله بن زیاد و استفاده او از شبکه جاسوسی پیشرفته و بیرحمانه، به شکست انجامید.
