لعن در زیارت عاشورا به معنای فحاشی نیست؛ بلکه طلب طرد شدن ستمگران از رحمت الهی است. این متن نشان میدهد که چگونه غصب خلافت از اهلبیت (ع)، نقطه آغازین تمام جنایات علیه آنان و محروم کردن امت از هدایت بود.
اصل تبرّی، که با لعن زبانی و اعتقادی همراه است، جزئی از اعتقادات شیعه بوده و مورد تأکید قرآن و روایات است.
یکی از سوالات همیشگی کسانی که زیارت عاشورا را میخوانند این است که در فراز پایانی زیارت، منظور از افرادی که بی نام لعن شدهاند چه کسانی هستند.
موضوع لعن در زیارت عاشورا و دیگر مناسک مذهبی همواره مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. برخی آن را به عنوان ابراز نفرت از ظلم و ستم میدانند، در حالی که دیگران به جنبههای روانشناختی و انرژی منفی آن اشاره میکنند. این گفتگو به واکاوی این موضوع در مورد لعن و جایگاه آن در آموزههای دینی میپردازد.