حسین منزوی را عمدتاً با غزلهای درخشانش میشناسیم، اما شعر «ای ایران» که در قالب مثنوی سروده شده، تصویری از تاریخ کهن، تمدن دیرینه و همچنین رنجها و امیدهای مردم ایران را به نمایش میگذارد.
برای مردمی که در میهن و شهر و خانهشان ایستادهاند در مقابل دشمن، و برای زنان و مردان و کودکانی که چنین امیر و فرماندهی دارند، دیگر چه چیز میتواند ترس بیافریند؟