حفظ اصالت و وقار مجالس عزاداری، در گروی صیانت از جایگاه والای اهلبیت (علیهمالسلام) در برابر دو آسیب بنیادین است: نخست، پرهیز از افراط در بیان مقامات و تجاوز از مرزهای عقیدتی؛ و دوم، اجتناب از سبکهای اجرایی و مرثیهخوانی که با وقار این مجالس مقدس سازگار نبوده و به کیفیتهای لهوی یا غناگونه نزدیک باشد.
در خواب، فاطمه زهرا(س) به او گفت: «مرثیه را از حسنم شروع کن، او خیلی مظلوم است»؛ اینگونه شد که وصال شیرازی، شاعر نابغه و خوشنویس شیراز، با چشمانی کمسو و دلی پُر سوز، مرثیهسرایی برای امام حسن مجتبی(ع) را آغاز کرد؛ آغازی که به گفته خودش، نوری تازه در جان و چشمش دمید.
امام رضا(ع) در روایتهای مختلف توصیههایی را برای بهره بهتر از ماه محرم بیان کردهاند.
این محتوا به بررسی مسئله عزاداری، مرثیه خوانی و سینهزنی در منابع اهل سنت میپردازد و به حدیث “عذاب مرده با گریه خانواده” که مستمسک وهابیت برای منع عزاداری است، پاسخ میدهد.