دعای بنده، صدایی که خدا دوستش دارد؛ رابطه عبد و ربّ رابطه محبت است. رابطه محبتی است. محبّ و محبوب است، اگر عبد از اولیای خاص خدا باشد خدا این صدا را دوست دارد. اگر زود بدهد دیگر نمی گوید که من این آهنگ را دوست دارم.