قرآن کریم پس از فرمان به توحید، بلافاصله از نیکی به پدر و مادر سخن میگوید؛ اما این احسان فقط به کمک مالی محدود نیست و حتی یک «اف» گفتن یا رفتار تند با والدین نیز مورد نهی قرار گرفته است.
جایگاه پدر و مادر در قرآن کریم تا آنجاست که در پنج آیه، پس از فرمان به یکتاپرستی، بر احسان به والدین تأکید شده است؛ از نهی حتی گفتن «اُف» تا سفارش به دعا، تواضع و رسیدگی به آنان، بهویژه در دوران سالمندی.
در کلامی آموزنده از امام رضا(ع)، نیکی به پدر و مادر یکی از پایههای سعادت فردی و اجتماعی معرفی شده است؛ روایتی که آثار زیانبار آزار والدین را بر زندگی انسان و نسلهای آینده یادآور میشود.
احترام گذاشتن به والدین یعنی قدرت و توانایی آنها را بشناسید و این یعنی بدانید که آنها در مقامی بالاتر از شما قرار دارند و حق دارند برای شما قانون تعیین کنند و باید از این قوانین پیروی کرده و به آنها احترام بگذارید.
حضرت آیت الله سبحانی تصریح کردند: خداوند متعال در آیات قرآن کریم، هنگامی که سخن از پیری و ناتوانی والدین به میان میآید، خطاب به فرزندان میفرماید که حتی کمترین کلمه بیاحترامی را حق ندارید نسبت به پدر و مادر اظهار کنید.
حواسمان باشد خدای ناکرده کوچکترین بی احترامی نسبت به عزیزترین آفریدههای الهی یعنی پدر و مادرانمان نکنیم و مبادا دل آنان را بشکنیم.
امام رضا(ع) میفرمایند: نیکی به پدر و مادر واجب است، هر چند مشرک باشند؛ ولی در راه معصیت آفریدگار، اطاعتی از آن دو نیست.
بر اساس روایات حفظ احترام، نیکو صحبت کردن، اطاعت از دستورات، جلوگیری از اذیت و آزار، و مدارا با والدین، همگی بخشهای کلیدی از احسان به والدین بهشمار میروند.