حرکت امام حسین (ع) از مکه به سوی کربلا، تنها جابهجایی یک قافله نبود؛ گذر از طواف سنگ و خاک، به طواف حقیقت و خون بود. در این تصمیم بزرگ، معادلهای نهفته است که میان ماندن در حرم امن الهی و رفتن به میدان خطر، جانب کدام را باید گرفت و چگونه یک امام معصوم، با آگاهی و اختیار، راه شهادت را بر آسایش ترجیح میدهد.