دغدغه‌مندی نسبت به کمبود «حیا» لزوماً نشانه ضعف اخلاقی نیست؛ گاهی همین نگرانی می‌تواند نشانه‌ای از بیداری وجدان و حیات معنوی انسان باشد. برای تقویت این فضیلت، نخست باید میان «حیای واقعی» و خودسرزنشی‌های افراطی تفاوت قائل شد و سپس با اصلاح ورودی‌های ذهن، تقویت کرامت نفس، انتخاب محیط و همراه مناسب و بازگشت آگاهانه به مسیر بندگی، زمینه نهادینه شدن حیا را در وجود خود فراهم کرد
اگر قرآن خود را «بیانگر همه چیز» معرفی می‌کند، چرا نام بسیاری از پدیده‌های طبیعی، فرمول‌های علمی و حتی برخی جزئیات احکام در آن دیده نمی‌شود؟ آیا این یک تناقض است یا «همه چیز» در این آیه معنایی متفاوت دارد؟ پاسخ را باید در مأموریت اصلی قرآن جست‌وجو کرد؛ کتابی که برای هدایت انسان نازل شده، نه برای آنکه جای دانشنامه‌های علمی را بگیرد.
آیا قرآن واقعاً دستور به خواندن «نماز» داده است یا واژه «صلاة» در تمام آیات فقط به معنای دعاست؟ این شبهه با استناد به آیاتی مانند «یُصَلّونَ عَلَى النَّبِی» مطرح می‌شود؛ اما وقتی به آیاتی درباره وضو، تیمم، رکوع، سجده، نماز خوف، نماز جمعه و اوقات مشخص صلاة نگاه کنیم، پرسش‌های مهمی پیش می‌آید: اگر صلاة فقط دعاست، چرا باید برای آن وضو گرفت، آن را در وقت معین انجام داد، در سفر کوتاهش کرد و حتی در میدان جنگ با رکوع و سجده به جا آورد؟ در این مطلب، معنای «صلاة» در قرآن را از منظر لغت، سیاق آیات و روایات بررسی می‌کنیم و به این شبهه پاسخ می‌دهیم.
آیا قرآن برای زنانی که مرتکب زنا شده‌اند، حبس تا زمان مرگ را مقرر کرده است؟ آیات ۱۵ و ۱۶ سوره نساء در نگاه نخست چنین برداشتی ایجاد می‌کنند؛ اما عبارت «تا خداوند راهی برای آنان قرار دهد» و آیات بعدی قرآن، از ماجرایی متفاوت و حکمی غیرنهایی خبر می‌دهند
حجت‌الاسلام و المسلمین رضا محمدی در پاسخ به پرسشی درباره‌ی معنای رایجِ «دیدار به قیامت» توضیح داد که این تعبیر در گفتار عامه، بیشتر ناظر به قیامت صغرا یعنی مرگ و مرحله‌ی پس از آن است، نه لزوماً قیامت کبرا.
انسان موجودی برخوردار از عقل، شهوت و اختیار است؛ ظرفیتی که او را میان سقوط و تعالی قرار می‌دهد. جهل، نبودِ توجه به عقل و علم است و همین امکان انتخاب، زمینه رشد انسان و رسیدن او به مقامی فراتر از فرشتگان را فراهم می‌کند.
آیا با پیشرفت علم میتوان همچنان از دینی که با مبعوث شدن پیامبر در ۱۴۰۰ سال پیش نازل گردیده است، پیروی کرد؟
ریشه انکار قیامت را باید در ذهن جست‌وجو کرد یا در دل؟ قرآن کریم با استدلالی عقلانی نشان می‌دهد که گاه یک شبهه فکری و گاه دلبستگی به هوس‌ها، انسان را از پذیرش حقیقت بازمی‌دارد.
امانت سپردن میت یا دفن موقت، روشی مسبوق به سابقه در سنت شیعه است که در شرایطی مانند تحقق وصیت متوفی برای دفن در اماکن مقدس یا فراهم شدن مقدمات تشییع عمومی به کار گرفته می‌شود؛ تدبیری که با هدف حفظ حرمت میت و بدون نبش قبر انجام می‌گیرد و در تاریخ شیعه نیز نمونه‌های متعددی داشته است.
حفظ ایمان در آخرالزمان همانند نگه داشتن آتش در کف دست است. با افزایش آگاهی‌ها، مسئولیت انسان‌ها نیز سنگین‌تر می‌شود و پس از ظهور حضرت مهدی(عج)، انتظار از مردم و دقت در عمل به دین بیشتر خواهد بود.
در پاسخ به این شبهه، تأکید می‌شود که دوگانه‌سازی میان «تکلیف الهی» و «تشکیل حکومت» نادرست است؛ زیرا در منطق دینی، اصلاح‌گری اجتماعی، بصیرت‌افزایی و رشد مردم، مقدمه قیام به قسط و برپایی حکومت الهی است.
امام حسین(ع) داستان کوفیان را می‌دانست؛ چنان‌که پیش‌تر دعوت آنان را نپذیرفته بود. این بار نیز تکیه‌اش بر وفاداری کوفه نبود، بلکه برای اتمام حجت و احیای اسلام قیام کرد. کوفه مرکز اثرگذاری جهان اسلام بود و عاشورا باید کفر یزید و حقانیت راه پیامبر(ص) را برای تاریخ آشکار می‌ساخت.
خداوند برای ایجاد سخن نیازی به حنجره و زبان ندارد، بلکه می‌تواند کلام را در هر جا و به هر شکل که بخواهد ایجاد کند؛ مانند شنیدن کلام الهی توسط حضرت موسی(ع) از درخت.
کتاب «مبانی و مهارت‌های پاسخ‌گویی به پرسش‌ها و شبهات دینی» با تبیین تفاوت پرسش و شبهه، پاسخ‌گویی دینی را مبتنی بر قرآن، سیره معصومان و تجربه عالمان شیعه معرفی می‌کند. این اثر، مهارت‌هایی چون تحلیل پرسش، رعایت سطح مخاطب و تنظیم منطقی پاسخ را نیز می‌آموزد.
شناخت صحیح درباره گذشته، آینده و واقعیت‌های جهان از ضروری‌ترین تلاش‌های انسان است. عقل و وجدان ما را به تحقیق درباره وجود خدا و پیامبران و درک حقیقت دین دعوت می‌کند تا هم نعمت‌های بزرگ را بشناسیم و هم از ضررهای احتمالی جلوگیری کنیم.
برخلاف ادعای برخی، قرآن کریم با آیاتی صریح، غلبه دین حق و استقرار عدالت جهانی را نوید داده است؛ وعده‌ای که تأویل نهایی آن در ظهور حضرت مهدی (عج) نهفته است.
کارشناس دینی با ردّ این تصور که کار خیر می‌تواند جای نماز را بگیرد، گفت: انجام اعمال نیک اجر خود را دارد اما خداوند ترک نماز را نمی‌پذیرد و ادعای «کافی بودن کارهای خوب» بدون دلیل شرعی، معتبر نیست.
حضور هوشمندانه مردم در خیابان‌های ایران، پس از شروع جنگ آمریکا، به یک نیروی راهبردی و «رادار هشداردهنده» تبدیل شده است که با رصد دقیق تحولات، پنج ارکان اصلی مطالبات خود را از حاکمیت دیکته می‌کند.
در پاسخ به پرسش از اعتبار سندی دعای عرفه (که بشر و بشیر بن غالب اسدی از امام حسین (ع) روایت کرده‌اند)، اگرچه برخی رجالیون راویان را مجهول دانسته‌اند، اما اصل «دلالته تغنی عن السند» جاری است. مضامین بلند این دعا بوی عصمت می‌دهد و با روح قرآن هماهنگ است.
سنت طواف خانه خدا از آسمان آغاز شد؛ از طواف فرشتگان تا تثبیت آن توسط پیامبر اسلام. در ادامه، تاریخ و اسرار این عبادت محوری را می‌خوانیم.
رهبر انقلاب تقیه را نشانه ضعف نمی‌دانند، بلکه آن را روشی فعال و هوشمندانه برای حفظ ایمان و پیشبرد اهداف در میدان سیاست و مبارزه معرفی کرده‌اند.
قرآن شهدا را نه تنها زنده، بلکه دارای حیاتی حقیقی و متمایز در نزد پروردگار می‌داند. پاسخ به این شبهه با بررسی آرای مفسران، برتری و واقعیت حیات این شهیدان را تبیین می‌کند.
کارشناس شبهات با اشاره به دو ساحت جسم و روح در انسان تأکید کرد: در مهمانی خدا، روح مهمان است نه بدن؛ بنابراین محرومیت ظاهری از غذا، راهی برای گشوده شدن سفره معنویت و رشد روحی انسان است.
آنچه جرم محسوب می‌شود، خودِ روزه نگرفتن نیست؛ آنچه جرم است، «استخفاف» و به سخره گرفتن حرمت دین در ملأ عام است.رعایت روزه شخصی است، اما ترک آن در جامعه فضای دینی را تضعیف و مخالفت با دین را تسهیل می‌کند.
در نگاه قرآن، «بازگشت» فقط یک رفتار مقطعی یا واکنشی به خطا نیست، بلکه نشانه‌ای عمیق از جهت دل انسان است؛ این‌که دل پس از رفتن، اشتغال و تجربه‌ی دنیا، به کجا و به سوی چه کسی برمی‌گردد.
قرآن کریم بارها به نمونه‌هایی اشاره می‌کند که در آن، طول عمر انسان‌ها به اراده مطلق خداوند به شکل چشم‌گیری تمدید شده است. این موارد حکم مبنای تجربی برای امکان وقوع را دارند.
کارشناس دینی به پرسشی با موضوع مقام عصمت حضرت زینب (س) و حضرت ابوالفضل العباس (ع) پاسخ گفته است.