امام شهید بارها بر این نکته تأکید کردند که بر جهان هستی، قوانینی فراتر از محاسبات متعارف مادی حاکم است.
جامعه نباید نگران باشد؛ چرا که انتهایِ این مسیر، پیروزیِ اتفاقی نیست، بلکه یک پیروزیِ حتمی و «نوشته شده» است. ما در جبههای هستیم که شکست در آن توهم است؛ جنگ هر چقدر هم سخت باشد، قطعهای از یک نقشهٔ بزرگ است که مقصدش پیروزیِ قطعیِ حق و حاکمیتِ عدلِ الهی در پایانِ تاریخ است.
آنچه از امام صادق ماند، نه چون قدرتهای زودگذر بود، بلکه مدرسهای شد که طی قرنها چون درختی تناور بالید.
نهتنها حاکمیت ایران بر تنگه هرمز تثبیت شده، بلکه امنیت ملی آمریکا در قلب بازارهای انرژی آسیب دیده است.
قرآن کریم با آیات روشنی چون «قاتلوا الذین یقاتلونکم» و «أُذِنَ لِلَّذِینَ یُقَاتَلُونَ» جنگ را تنها در چارچوب دفاع در برابر تهاجم مجاز میشمارد و هرگونه آغازگری در جنگ را تعدی میداند که خداوند آن را دوست ندارد. این اصل در سیره نبوی و علوی نیز تجلی یافته است؛ پیامبر(ص) از آرزوی رویارویی با دشمن نهی میفرمود و امیرالمومنین علی(ع) تأکید داشت که هرگز آغازگر نبرد نبوده است. از این رو، آموزههای اسلامی پیروزی حقیقی را از آنِ مدافعانی میداند که در برابر ستم میایستند، نه مهاجمانی که پا را از مرز عدالت فراتر مینهند.
در این سخنان، جنگ کنونی بهعنوان تقابل «حق و باطل» توصیف میشود و تأکید میشود که این درگیری فراتر از اختلافات قومی و مذهبی است.
آیه ۱۷۳ صافات، هم یک بشارت است و هم یک هشدار. به همۀ رزمندگان جبهۀ حق در ایران و فلسطین و یمن و لبنان بشارت میدهد که در این نبرد نابرابر تنها نیستند و قدرتی بینهایت پشتیبان آنهاست.
نصرت الهی در قرآن به معنای ثبات و پیشروی جبهۀ حق است، نه برخورداری مادی؛ رفاه یا فقر معیار نزدیکی به خدا نیست و دنیا عرصۀ آزمون است، نه پاداش نهایی.