پرده پوشی امام حسن عسکری از رابطه نامشروع دو فرد در خانه ایشان

به گزارش «مبلغ»- پرده پوشی و عیب پوشی از افراد سیره تمام ائمه و معصومین(ع) بوده است. به مناسبت ولادت امام حسن عسکری(ع) داستانی عجیب از این رفتار ایشان آورده ایم: يحيى بن قشيرى كه اهل قريه قير بود گفت: حضرت ابى محمد امام‌عسکری عليه السلام وكيلى داشت كه در منزل آن حضرت اتاقى داشت […]

به گزارش «مبلغ»- پرده پوشی و عیب پوشی از افراد سیره تمام ائمه و معصومین(ع) بوده است. به مناسبت ولادت امام حسن عسکری(ع) داستانی عجیب از این رفتار ایشان آورده ایم:

يحيى بن قشيرى كه اهل قريه قير بود گفت: حضرت ابى محمد امام‌عسکری عليه السلام وكيلى داشت كه در منزل آن حضرت اتاقى داشت و خدمتگزارى سفيد پوست همراه او بود(در اختیارش گذاشته بودند به جهت خدمت )
، وكيل خواست با خدمتگزار گناه حرام انجام دهد (پیشنهاد گناه داد)،خادم گفت: نميپذيرم، جز اينكه برايم شراب آورى، وكيل با زرنگى شرابى بدست آوردو نزد او برد(تامهیای گناه شوند)،

و ميان(خلوت وکیل ‌‌با خادم) و حضرت ابى محمد امام عسکری عليه السلام سه در اتاق بسته بود (درب ها قفل بوده).

وكيل گويد: ناگاه من متوجه شدم و ديدم به (اعجاز حضرت علیه السلام) درهای قفل شده باز مى‌شود تا حضرت علیه السلام تشريف آوردودر پشت در اتاق ايستادو (داخل نیامدند)و فرمود: آهاى! از خدا پروا كنيد، از خدا بترسيد: (وبا این تلنگر درواقع مانع گناه شدند وبرگشتند)و چون صبح شد،
حضرت علیه السلام دستور داد خادم را بفروشند و مرا از خانه بيرون كنند(بدون اینکه کسی متوجه اصل اتفاقی که رخ داده است بشود).

إِسْحَاقُ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ اَلْقُشَيْرِيِّ مِنْ قَرْيَةٍ تُسَمَّى قِيرَ قَالَ: كَانَ لِأَبِي مُحَمَّدٍ وَكِيلٌ قَدِ اِتَّخَذَ مَعَهُ فِي اَلدَّارِ حُجْرَةً يَكُونُ فِيهَا مَعَهُ خَادِمٌ أَبْيَضُ فَأَرَادَ اَلْوَكِيلُ اَلْخَادِمَ عَلَى نَفْسِهِ فَأَبَى إِلاَّ أَنْ يَأْتِيَهُ بِنَبِيذٍ فَاحْتَالَ لَهُ بِنَبِيذٍ ثُمَّ أَدْخَلَهُ عَلَيْهِ وَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ أَبِي مُحَمَّدٍ ثَلاَثَةُ أَبْوَابٍ مُغْلَقَةٍ قَالَ فَحَدَّثَنِي اَلْوَكِيلُ قَالَ إِنِّي لَمُنْتَبِهٌ إِذْ أَنَا بِالْأَبْوَابِ تُفْتَحُ حَتَّى جَاءَ بِنَفْسِهِ فَوَقَفَ عَلَى بَابِ اَلْحُجْرَةِ ثُمَّ قَالَ يَا هَؤُلاَءِ اِتَّقُوا اَللَّهَ خَافُوا اَللَّهَ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا أَمَرَ بِبَيْعِ اَلْخَادِمِ وَ إِخْرَاجِي مِنَ اَلدَّارِ .

منبع: اصول کافی جلد۱صفحه ۵۱۱

توضیح آنکه اگر خود این وکیل، داستان را به دوستان خود بازگو نکرده بود، این واقعه ثبت نمی‌شد.