دعای قربانی کردن در روز عید قربان

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، جلد اول، شروع ذکرهای اعمال ماه های سه گانه، یعنی شوال، ذی القعده و ذی الحجه از کتاب اقبال الاعمال، باب چهارم، اعمالی که متعلق به شب و روز عید قربان است،

 فصل دهم: قربانى به نیّت چندین نفر و دعاى هنگام ذبح قربانى

رُوِّینَا ذَلِکَ بِإِسْنَادِنَا إِلَى أَبِی جَعْفَرِ بْنِ بَابَوَیْهِ مِنْ کِتَابِ مَنْ لَا یَحْضُرُهُ الْفَقِیهُ فَقَالَ‏
«ابو جعفر ابن بابویه» در کتاب «من لا یحضره الفقیه» آورده است:

وَ ضَحَّى رَسُولُ اللَّهِ ص بِکَبْشَیْنِ ذَبَحَ وَاحِداً بِیَدِهِ وَ قَالَ
رسول خدا -صلّى اللّه علیه و آله و سلّم-دو گوسفند قربانى نمود، یکى را به دست خود ذبح نمود و فرمود:

اللَّهُمَّ هَذَا عَنِّی وَ عَنْ مَنْ لَمْ یُضَحِّ مِنْ أَهْلِ بَیْتِی
خداوندا، این قربانى به نیت من و افرادى از خاندان من که قربانى نکرده‌اند

وَ ذَبَحَ الْآخَرَ فَقَالَ
و هنگام ذبح گوسفند دیگر فرمود:

اللَّهُمَّ هَذَا عَنِّی وَ عَنْ مَنْ لَمْ یُضَحِّ مِنْ أُمَّتِی‏ [۱]
خدایا، این قربانى به نیت من و آن دسته از افراد امت من که قربانى نکرده‌اند.

قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ بَابَوَیْهِ‏
هم او در روایت دیگر آورده است:

وَ کَانَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع یُضَحِّی عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ص کُلَّ سَنَهٍ بِکَبْشٍ فَیَذْبَحُهُ وَ یَقُولُ‏
امیر مؤمنان-علیه السّلام-در هر سال یک گوسفند به نیت رسول خدا-صلّى اللّه علیه و آله و سلّم-قربانى مى‌نمود و هنگام ذبح مى‌فرمود:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ (وَجَّهْتُ وَجْهِیَ لِلَّذِی فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ حَنِیفاً مُسْلِماً وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِکِینَ)[۲]
به نام خداوند رحمت‌گستر مهربان. به طور مستقیم و با تسلیم روى و تمام وجود خود را به سوى خداوندى کردم که آسمان وزمین را پدید آورد و هرگز از مشرکان نیستم.
(إِنَّ صَلاتِی وَ نُسُکِی وَ مَحْیایَ وَ مَماتِی لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ)[۳] اللَّهُمَّ مِنْکَ وَ لَکَ
به راستى که نماز، عبادت‌ها و زندگانى و مرگم از آن خدایى است که پروردگارجهانیان است. خدایا، از تو و براى تو.

ثُمَّ یَقُولُ ع
سپس مى‌فرمود:

هَذَا عَنْ نَبِیِّکَ
این به نیّت پیامبرت

ثُمَّ یَذْبَحُهُ وَ یَذْبَحُ کَبْشاً آخَرَ عَنْ نَفْسِهِ‏
آن‌گاه گوسفند را سر مى‌برید و بعد یک گوسفند دیگر به نیت خویش سر مى‌برید.»[۴]

أَقُولُ وَ رُوِّینَا بِإِسْنَادِنَا زِیَادَهٌ فِی الدُّعَاءِ عِنْدَ الذَّبْحِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَعْقُوبَ بِإِسْنَادِهِ إِلَى صَفْوَانَ وَ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی عُمَیْرٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع‏
«محمد بن یعقوب» در حدیث دیگر که دربردارنده‌ى دعاى هنگام ذبح مفصّل از دعاى گذشته است، نقل کرده است: «امام صادق-علیه السّلام-فرمود:

إِذَا اشْتَرَیْتَ هَدْیَکَ فَاسْتَقْبِلْ بِهِ الْقِبْلَهَ فَانْحَرْهُ أَوِ اذْبَحْهُ وَ قُلْ‏
بعد از خریدن قربانى، آن را رو به قبله کن، اگر شتر باشد کارد به گلوى آن فرو کن و اگر گوسفند باشد سر آن را ببر و پیش از فرو کردن کارد و بریدن سر گوسفند بگو:

(وَجَّهْتُ وَجْهِیَ لِلَّذِی فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ حَنِیفاً مُسْلِماً وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِکِینَ)[۵]
به طور مستقیم و با تسلیم روى و تمام وجود خود را به سوى خداوندى کردم که آسمان و زمین را پدید آورد و هرگز از مشرکان نیستم.
(إِنَّ صَلاتِی وَ نُسُکِی وَ مَحْیایَ وَ مَماتِی لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ لا شَرِیکَ لَهُ وَ بِذلِکَ أُمِرْتُ)[۶] وَ أَنَا مِنَ الْمُسْلِمِینَ
به راستى که نماز، عبادت‌ها و زندگانى و مرگم از آن خدایى است که پروردگار جهانیان است، و شریکى براى تو نیست و این‌گونه به من دستور داده شده است و من از مسلمانان هستم.
اللَّهُمَّ مِنْکَ وَ لَکَ بِسْمِ اللَّهِ وَ اللَّهُ أَکْبَرُ اللَّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنِّی
خداوندا، از تو و براى تو. به نام خدا و خداوند بزرگ‌تر است. خدایا، از من قبول نما.

ثُمَّ أَمِرَّ السِّکِّینَ وَ لَا تَنْخَعْهَا حَتَّى تَمُوت‏
سپس کارد را به گلوى شتر فرو کن، یا بر سر گوسفند بکش ولى سر را از بدن جدا مکن تا این‌که روح از بدن حیوان خارج شود.[۷]

[۱]) من لا یحضره الفقیه، ج ۲، ص ۴۸۹

[۲]) سوره­ انعام، آیه­ ۷۹

[۳]) سوره­ انعام، آیه­ ۱۶۲
[۴]) من لا یحضره الفقیه، ج ۲، ص ۴۸۹

[۵]) سوره­ انعام، آیه­ ۷۹

[۶]) سوره­ انعام، آیه­ ۱۶۲-۱۶۳
[۷]) کافى، ج ۴، ص ۴۹۸
الأنعام